Η είσοδος επενδυτών στο ποδόσφαιρο πριν από μερικά χρόνια χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως «νέο φρούτο». Το είπαν είτε από άγνοια κινδύνου είτε από άρνηση να συμβιβαστούν με τις απαιτήσεις των καιρών.
Έλα, όμως, που έχει ο καιρός γυρίσματα και η εμμονή για τους επενδυτές έγινε ανάγκη. Μόνο που το συγκεκριμένο «φρούτο» είναι πλέον δυσεύρετο.
Μια ματιά στα τεκταινόμενα του κυπριακού ποδοσφαίρου φτάνει και περισσεύει για να διαπιστωθεί του λόγου το αληθές. «Ομιλεί» η πορεία των ομάδων με επενδυτή ή χωρίς…
Εξυπακούεται πως ΟΛΟΙ αντιλήφθηκαν πλεον πως για να ανταποκριθεί μια ομάδα στις απαιτήσεις του επαγγελματισμού θα πρέπει να έχει έναν «αιμοδότη». Κάποιον ο οποίος θα «τσοντάρει» προκειμένου να καλύπτονται οι προϋπολογισμοί που απαιτεί ο πρωταθλητισμός.
Κάπως έτσι εν έτη 2026 φαίνεται πως η ξεροκεφαλιά του παρελθόντος, με την απαξίωση των επενδυτών, εξελίχθηκε σε μπούμερανγκ. Διότι τους θεωρούν ως «πανάκεια» και τους ψάχνουν μετά μανίας.
Τα πράγματα είναι ζόρικα επειδή οι υποψήφιοι επενδυτές βλέπουν τα χρέη και τους… κόβονται τα πόδια. Οι άνθρωποι για να εμπλεκούν θέλουν να έχουν κέρδος, έστω και μακροπρόθεσμα.
Το λέει και η ερμηνεία της λέξης. Ο επενδυτής ακουμπά τα λεφτά του με βασική επιδίωξη να έχει μεγαλύτερη απόδοση, ή κοινώς για να τα αυγατίσει.
Δεν θα έρθει ένας «λεφτάς» να ρίξει χρήμα στο κυπριακό ποδόσφαιρο επειδή είναι οπαδός οποιασδήποτε ομάδας. Άλλωστε, μιλάμε για επενδυτή, όχι για κορόιδο…
Άσχημος
