Κατά τη διάρκεια της δίκης της ιατρικής ομάδας που φρόντισε τον Ντιέγκο Μαραντόνα τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του, ιατροδικαστής περιέγραψε σημάδια στην καρδιά του που υποδηλώνουν «παρατεταμένη αγωνία» και οίδημα που προϋπήρχε «για αρκετό καιρό».
Όταν η καρδιά αναλύθηκε κατά τη νεκροψία, «εντοπίστηκαν θρόμβοι μεταξύ των θαλάμων, οι οποίοι σχηματίζονται σε περιόδους παρατεταμένης αγωνίας», κατέθεσε μέσω βιντεοδιάσκεψης ο Δρ. Φεντερίκο Κορασανίτι, ένας από τους υπεύθυνους της ιατροδικαστικής εξέτασης.
Η πιθανή αγωνία του Μαραντόνα —η οποία σύμφωνα με την εισαγγελία και τις μαρτυρίες εμπειρογνωμόνων διήρκεσε αρκετές ώρες, ισχυρισμός που αμφισβητείται από την υπεράσπιση— αποτελεί κεντρικό σημείο της δίκης. Το στοιχείο αυτό υποδηλώνει ανεπαρκή φροντίδα ή ελλιπή παρακολούθηση του «Ντιεγκίτο» κατά τη νοσηλεία του στο σπίτι.
Ο Δρ. Κορασανίτι δεν σχολίασε την ακριβή διάρκεια της αγωνίας του θρύλου του ποδοσφαίρου. Ωστόσο, αναφερόμενος στην κατάσταση στην οποία βρέθηκε ο Μαραντόνα, με παραμορφωμένη και πρησμένη κοιλιά, περιέγραψε την παρουσία ασκίτη (συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή κοιλότητα). «Αυτό δεν μπορεί να συμβεί ξαφνικά. Είναι πρακτικά αδύνατο. Αναπτυσσόταν για αρκετό καιρό», υποστήριξε, υπονοώντας ένα σύμπτωμα που θα έπρεπε να είναι ορατό εξωτερικά.
Ο Μαραντόνα πέθανε σε ηλικία 60 ετών στις 25 Νοεμβρίου 2020, από καρδιοαναπνευστική ανακοπή σε συνδυασμό με πνευμονικό οίδημα. Άφησε την τελευταία του πνοή μόνος στο κρεβάτι του, σε μια ενοικιαζόμενη κατοικία στο Τίγκρε (βόρεια του Μπουένος Άιρες), όπου ανάρρωνε από νευροχειρουργική επέμβαση για υποσκλήριο αιμάτωμα.
Επτά επαγγελματίες υγείας (ένας ιατρός, ένας ψυχίατρος, ένας ψυχολόγος και νοσηλευτές) δικάζονται τις τελευταίες τρεις εβδομάδες στο Σαν Ισίδρο για πιθανή αμέλεια που οδήγησε στον θάνατο του Μαραντόνα. Το επίπεδο της παρεχόμενης φροντίδας, καθώς και ο ανεπαρκής ιατρικός εξοπλισμός στην κατοικία, έχουν τεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο της διαδικασίας — όπως είχε συμβεί και στην προηγούμενη δίκη του 2025, η οποία ακυρώθηκε μετά την εξαίρεση μίας εκ των δικαστών.
Παράλληλα, η παθολόγος Σιλβίνα Ντε Πιέρο κατέθεσε ότι ο Μαραντόνα είχε ήπαρ «συμβατό με κίρρωση». Ωστόσο, ο βιοχημικός που πραγματοποίησε τις τοξικολογικές αναλύσεις υποστήριξε ότι τη στιγμή του θανάτου του δεν υπήρχαν ίχνη αλκοόλ ή ναρκωτικών στον οργανισμό του. Η μαρτυρία αυτή επιβεβαίωσε την κατάθεση του κατηγορούμενου ψυχολόγου Κάρλος Ντίαζ, ο οποίος ανέφερε ότι είχε καθοδηγήσει επιτυχώς τον Μαραντόνα σε μια περίοδο πλήρους αποχής 23 ημερών κατά τον τελευταίο μήνα της ζωής του.
