Η 21η Μαρτίου είναι η ημέρα γέννησης πολλών σημαντικών προσώπων του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού. Ωστόσο, σε περίοπτη θέση βρίσκονται τα γενέθλια τριών παικτών που έλαμψαν σε παγκόσμιο επίπεδο και περιλαμβάνονται στους κορυφαίους όλων των εποχών. Τα ονόματα δεν χρειάζονται περαιτέρω συστάσεις: Λόταρ Ματέους, Ρόναλντ Κούμαν και Ροναλντίνιο.
Ας θυμηθούμε τα πιο σημαντικά γεγονόταν που έγιναν στον αθλητισμό σαν σήμερα (21/3):
2013: Απεβίωσε ο Μενέα
Ο μεγάλος Ιταλός σπρίντερ Πιέτρο Μενέα, απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών σε κλινική της Ρώμης. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 200 μέτρα, το χάλκινο στη σκυταλοδρομία 4Χ400 στους Ολυμπιακούς του 1980 στη Μόσχα, καθώς και το χάλκινο στα 200 μέτρα στο Μόναχο το 1972. Στις 12/9/1979 κατέγραψε χρόνο 19.72 στα 200 μέτρα στην πόλη του Μεξικό, σπάζοντας το ρεκόρ των 19.83 του Τόμι Σμιθ που έγινε στο ίδιο γήπεδο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968. Το ρεκόρ άντεξε 17 χρόνια, μέχρι τις 23/6/1996, όταν το έσπασε ο Μάικλ Τζόνσον (19.66).
2008: Μεγάλη επιτυχία
Ο Γιάννης Δρυμωνάκος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 200μ. πεταλούδα με χρόνο 1.54.16, με νέο ευρωπαϊκό ρεκόρ και δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, στο 29ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης που έγινε στο Αϊντχόφεν.
1999: Επιτέλους, νίκη…
Η Καβάλα νίκησε τον ΠΑΟ εντός έδρας με 2-1 και έσπασε μια αρνητική παράδοση 22 χρόνων από την περίοδο 1976-77, όταν επικράτησε με 1-0.
1999: Οδυνηρή σύγκρουση
Στον αγώνα της Α’ Εθνικής Πανελευσινιακός – ΟΦΗ ο αμυντικός της ομάδας του Ηρακλείου, Παύλος Αδάμος συγκρούστηκε στον αέρα με τον συμπαίκτη του τερματοφύλακα Αριάν Μπεκιάι και γύρισε η γλώσσα του. Αφού του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθεις όλοκήρωσε τον αγώνα, όμως στο αεροδρόμιο του «Ελληνικού» ένιωσε έντονους πόνους. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμό», όπου διαπιστώθηκε ότι είχε εσωτερική αιμορραγία και ρήξη στον αριστερό νεφρό. Οι γιατροί κατάφεραν να σώσουν τον ποδοσφαιριστή, ο οποίος υποβλήθηκε και σε εγχείρηση αφαίρεσης νεφρού.
1998: Πέταξε κυριολεκτικά
Η Αυστραλή Έμα Τζορτζ κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ κλειστού στίβου στο επί κοντώ με άλμα 4.59μ. στο Μπρισμπέιν.
1995: Ντεμπούτο
Ο 17χρονος Πίτερ Οφορίγκουε έγινε ο μικρότερος σε ηλικία παίκτη της Α’ Εθνικής αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Καλαμάτας.
1986: Τα γενέθλια του Αλυφαντή
Γεννήθηκε ο Έλληνας πρωταθλητής της κολύμβησης Ιάσονας-Ρωμανός Αλυφαντής. Κορυφαίες στιγμές της καριέρας του ήταν η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (2004) και του Πεκίνου (2008). Είχε επιτυχίες στους Μεσογειακούς Αγώνες και αρκετά διεθνή μίτινγκ.
1982: Χαμός στη Φόρμουλα 1
Διεξάχθηκε το Γκραν Πρι της Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Οι υψηλές θερμοκρασίες, σε συνδυασμό με τις υψηλές οδηγικές απαιτήσεις των μονοθεσίων επιβάρυναν τον νικητή Νέλσον Πικέ τόσο πολύ που ο Βραζιλιάνος λιποθύμησε κατά την απονομή στο βάθρο. Ο Ρικάρντο Πατρέσευπήρξε άλλο ένα θύμα των συνθηκών αγώνα, εγκαταλείποντας στα μέσα του λόγω υπέρμετρης κόπωσης.
Τόσο ο Πικέ όσο και ο δεύτερος Κέκε Ρόσμπεργκ αποκλείστηκαν στη συνέχεια από τα αποτελέσματα καθώς τα μονοθέσια τους κρίθηκαν ελαφρύτερα από το επιτρεπτό όριο. Έτσι, η νίκη κατέληξε στη Renault και τον Αλέν Προστ. Ο λόγος;
Οι περισσότερες ομάδες που δεν είχαν υιοθετήσει τη λύση των ισχυρών κινητήρων τούρμπο, προκειμένου να μείνουν αναγνωστικές, έβαζαν επιπλέον έρμα στα μονοθέσιά τους προσθέτοντας νερό για την ψύξη του συστήματος πέδησης, πριν τους παραδοσιακούς τεχνικούς ελέγχους. Όταν οι οδηγοί έβγαιναν στην πίστα, μπορούσαν να αδειάσουν το νερό και να τρέξουν ελαφρύτεροι και ταχύτεροι, με τις ομάδες να αναπληρώνουν το έρμα μετά το πέρας του αγώνα για να περάσουν ξανά τους ελέγχους.
Εξαιτίας της διαμάχης που ξέσπασε τότε ανάμεσα σε FOCA και FISA όταν ανακαλύφθηκε το συγκεκριμένο τέχνασμα υπήρξε μεροληπτική στάση της FISA υπέρ των εργοστασιακών ομάδων. Έτσι, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, όλες οι ομάδες της FOCA μποϋκόταραν το Γκραν Πρι στο Σαν Μαρίνο.
1980: Να ζήσεις Ροναλντίνιο
Γεννήθηκε στο Πόρτο Αλέγκρε ο Βραζιλιάνος μεσοεπιθετικός Ρονάλντο Ντε Ασίς Μορέιρα, ο γνωστός Ροναλντίνιο. Περιλαμβάνεται στους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών και είχε κομβικό ρόλο στις περισσότερες ομάδες που αγωνίστηκε, παρότι η πορεία του ήταν φθίνουσα στα τελευταία χρόνια της καριέρας του.
Άρχισε από την Γκρέμιο το 1998 και οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις είχαν ως επακόλουθο τις σειρήνες από την Ευρώπη. Το 2001 εντάχθηκε στην Παρί Σεν Ζερμέν και υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο, όμως το καλοκαίρι του 2003 βρέθηκε στο στόχαστρο μεγάλων συλλόγων. Τελικά μεταγράφηκε στην Μπαρτσελόνα και έκανε μαγικά πράγματα μέχρι το 2008. Ακολούθησε μία τριετία στνη Μίλαν και το 2011 επαναπατρίστηκε για λογαριασμό της Φλαμένγκο. Στη συνέχεια έπαιξε στην Ατλέτικο Μινέιρο (2012-2014), στην Κουαρετάρο του Μεξικού (2014-2015) και ολοκλήρωσε τον ίδιο χρόνο στην Φλουμινένσε.
Κατέκτησε ένα πρωτάθλημα με την Γκρέμιο (1999), ενώ πρόσθεσε δύο πρωταθλήματα (2005, 2006), ισάριθμα Σούπερ Καπ τις ίδιες χρονιές και το Τσάμπιονς Λιγκ (2006) με την Μπαρτσελόνα. Πανηγύρισε τον τίτλο στη Βραζιλία με την Φλαμένγκο (2011) και με την Ατλέτικο Μιρέιρο (2013), χρονιά που η ομάδα κατάκτησε και το Κόπα Λιμπερταδόρες.
Πολλές ήταν οι επιτυχίες του και ως διεθνής με όλες τις Εθνικές της πατρίδας του. Με την «σελεσάο» κατέγραψε 97 συμμετοχές και πέτυχε 33 τέρματα, ενώ ήταν από τους πρωταγωνιστές στην κατάκτηση του Μουντιάλ (2002), του Κόπα Αμέρικα (1999) και του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών (2005). Το 1997 αναδείχθηκε πρωταθλητής κόσμου και Νοτίου Αμερικής με την Εθνική Παίδων (Κ-17), ενώ το 2008 ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Πεκίνο.
Σε ατομικό επίπεδο οι διακρίσεις του γεμίζουν… τόμο! Το 2005 κατέκτησε τη »Χρυσή Μπάλα», αναδείχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον κόσμο από τη FIFA δύο φορές (2004, 2005), ενώ έτυχε ανάλογων τιμών από την UEFA και του απονεμήθηκαν πολλά διεθνώς αναγνωρισμένα βραβεία. Τέλος, μπήκε στο Hall Of Fame του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου και της Μίλαν.
1979: Ιδρύθηκε η ΕΠΑΕ
Δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» η ίδρυση της ΕΠΑΕ, που ανέλαβε τη διοργάνωση του πρωταθλήματος υπό την εποπτεία της.
1972: Στην ελίτ
Γεννήθηκε στην Αιθιοπία η δρομέας μεγάλων αποστάσεων Ντεραρτού Τούλου. Κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στα 10.000μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης (1992) και του Σίδνεϊ (2000), ενώ το 2004 στην Αθήνα πρόσθεσε και το χάλκινο στη συλλογή της. Σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κατέκτησε το χρυσό στο Έντμοντον (2001) και το αργυρό στο Γκέτεμπορκ (1995) στο ίδιο αγώνισμα. Μετρά, επίσης, τέσσερα χρυσά μετάλλια στα Πρωταθλήματα Αφρικης του 1990 (Αιγυπτος) και του 1992 (Άγιος Μαυρίκιος) στα 3.000 και 10.000 μέτρα.
1964: Αφετηρία επιτυχιών
Οι Ούκλα Μπρούινς με τη νίκη τους με 98-83 επί του Ντιουκ κατέκτησαν αήττητοι (30-0) τον τίτλο στο NCAA. Ήταν η αφετηρία της κυριαρχίας της ομάδας με προπονητή τον Τζον Γούντεν που κράτησε μέχρι το 1975.
1963: Θανατηφόρες γροθιές
Ο Ουλτιμίνιο «Σούγκαρ» Ράμος έβγαλε νοκ άουτ τον Ντέιβι Μουρ, παγκόσμιο πρωταθλητή του 1959 στην κατηγορία φτερού. Μια ώρα μετά τον αγώνα, ο Μουρ έπεσε σε κώμα και κατέληξε δύο ημέρες αργότερα στο Λος Άντζελες.
1963: Γιορτάζει ο Κούμαν
Γεννήθηκε ο Ολλανδός ποδοσφαιριστής και προπονητής Ρόναλντ Κούμαν, ο οποίος καταξιώθηκε ως ένας από τους κορυφαιους και στα δύο πόστα εντός και εκτός συνόρων. Ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε στη μεσαία γραμμή, όμως έπαιξε με επιτυχία και στο κέντρο της άμυνας στα τεελυταία χρόνια της καριέρας του. Παρά τις θέσεις που αγωνιζόταν ήταν και δεινός σκόρερ.
Η Γκρόνιγκεν ήταν η αφετηρία του Κούμαν το 1980 και ακολούθησαν τρία χρόνια στον Άγιαξ (1983-1986) και ισάριθμα στην Αϊντχόφεν (1989). Ξενιτεύηκε τον ίδιο χρόνο για την Μπαρτσελόνα και το 1995 επέστρεψε στην πατρίδα του όπου έπαιξε τρία χρόνια στη Φέγενορντ.
Πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα (1985) και ένα κύπελλο (1986) με τον «Αίαντα», ενώ στην Αϊντχόφεν πρόσθεσε τρία πρωταθλήματα (1987, 1988, 1989), δύο κύπελλα (1988, 1989) και ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (1988).
Στη Βαρκελώνη συνέχισε τη συλλογή τροπαίων. Τέσσερα πρωταθλήματα (1991, 1992, 1993, 1994), ένα κύπελλο (1990), τρία Σούπερ Καπ (1991, 1992, 1994), ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών (1992) και το Σούπερ Καπ Ευρώπης τον ίδιο χρόνο ήταν ο απολογισμός του στην Μπαρτσελόνα.
Ως διεθνής ήταν μέλος της εξαιρετικής ομάδας της Ολλανδίας με συμπαίκτες τους Φαν Μπάστεν, Γκούλιτ, Ράιγκαρντ και Μπέργκαμπ. Κατέγραψε 78 συμμετοχές και πέτυχε 14 γκολ, με κορυφαία στιγμή την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1988. Έλαβε, επίσης, μέρος στα Μουντιάλ του 1990 και του 1994 και στο Γιούρο του 1992.
Ως προπονητής κρατά τα ηνία των «οράνιε» από το 2023, ενώ είχε θητεία στην Εθνική και την περίοδο 2018-2020. Πρώτη του ομάδα ήταν η Φίτεσε, ενώ στη συνέχεια δούλεψε σε Άγιαξ, Μπενφίκα, Αϊντχόφεν, Βαλένθια, Αλκμάαρ, Φέγενορντ, Σαουθάμπτον, Έβερτον και Μπαρτσελόνα.
Πανηγύρισε δύο πρωταθλήματα (2002, 2004), ένα κύπελλο (2002) και το Τρόπαιο «Γιόχαν Κρόιφ» – Σούπερ Καπ (2002) με τον Άγιαξ, ένα Λιγκ Καπ Πορτογαλίας (2005) με την Μπενφίκα, το πρωτάθλημα με την Αϊντχόφεν (2007), ένα κύπελλο Ισπανίας (2008) με τη Βαλένθια και το Σούπερ Καπ Ολλανδίας με την Αλκμάαρ (2009).
Το 2012 τιμήθηκε από τον Σύνδεσμο Προπονητών της Ολλανδίας με το βραβείο «Ρίνους Μίχελς».
1961: Ο Ματέους σβήνει κεράκια
Γεννήθηκε ο Γερμανός μέσος Λόταρ Ματέους, ο οποίος έκανε καριέρα και ως προπονητής και συγκαταλέγεται στους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Ξεκίνησε από την FC Χερζόγκενοραχ το 1978 και τον επόμενο χρόνο έγινε επαγγελματίας για λογαριασμό της Γκλάντμπαχ. Το 1984 εντάχθηκε στην Μπάγερν Μονάχου και η καριέρα του εκτοξεύθηκε. Το 1988 ξενητεύτηκε για την Ίντερ Μιλάνου και επέστρεψε στον σύλλογο της Βαυαρίας το 1992, όπου μεγαλούργησε ξανά μέχρι το 2000. Τον ίδιο χρόνο έπαιξε και στις ΗΠΑ με τους Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς. Το 2018 έπαιξε συμβολικά με την πρώτη του ομάδα στο τελευταίο παιχνίδι της σεζόν, σε ηλικία 57 χρόνων!
Σε συλλογικό επίπεδο κατέκτησε έξι πρωταθλήματα (1985, 1986, 1987, 1994, 1997, 1999), δύο κύπελλα (1986, 1998), ένα Σούπερ Καπ Γερμανίας (1987) και το Κύπελλο UEFA (1996) με την Μπάγερν, τίτλο που πανηγύρισε και με την Ίντερ (1991), όπως και ένα πρωτάθλημα Ιταλίας (1989). Στέφθηκε, τέλος, πρωταθλητής και στην ανατολική περιφέρεια του MLS το 2000.
Αξιοθαύμαστες είναι και οι επιδόσεις του στην Εθνική, όντας ο κορυφαίος σε συμμετοχές με 150 (23 γκολ). Περιλαμβάνεται, επίσης, στο κλειστό κλαμπ των έξι ποδοσφαιριστών που συμμετείχαν σε πέντε Μουντιάλ, μαζί με τους Αντόνιο Καρβαχάλ, Ράφαελ Μάρκες, Λιονέλ Μέσι, Κριστιάνο Ρονάλντο και Αντρέ Χουαρτάδο! Το 1980 κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Ευρώπης (νυν Γιούρο), ενώ το 1990 σήκωσε την «κούπα» του Μουντιάλ ως αρχηγός.
Όσον αφορά στις ατομικές του διακρίσεις ξεχωρίζουν η «Χρυσή Μπάλα» το 1990, χρονιά που τιμήθηκε και με το βραβείο του περιοδικού World Soccer. Το 1991 αναδείχθηκε ποδοσφαιριστής της χρονιάς από τη FIFA, ενώ περιλαμβάνεται στους κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών της Ίντερ και της Μπάγερν.
Ως προπονητής κατέκτησε το πρωτάθλημα Σερβίας με την Παρτιζάν (2003) και της Αυστρίας με την Ζάλτσμπουργκ (2007).
1960: Μύθος της Φόρμουλα 1
Γεννήθηκε ο αξέχαστος Βραζιλιάνος οδηγός της Φόρμουλα 1 Άιρτον Σένα, ο οποίος ανέπτυξε και έντονη φιλανθρωπική δράση. Ο Σένα «έφυγε» άδικα σε μοιραίο δυστύχημα στην πίστα της Ίμολα την Πρωτομαγιά του 1994, όμως είχε απίστευτες επιδόσεις.
Συμμετείχε σε 161 αγώνες με τις ομάδες των Toleman, Lotus, McLaren και Williams. Από το 1984 μέχρι το 1994 κέρδισε 41 φορές και κατέκτησε τρεις παγκόσμιους τίτλους, ενώ οι «μάχες» του με τον Αλέν Προστ έμειναν στην ιστορία του αθλήματος.
1958: Συλλέκτρια μεταλλίων
Γεννήθηκε η Ανατολικογερμανίδα σπρίντερ Μαρλίς Γκορ, η οποία είχε επιτυχίες σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις. Σε Ολυμπιακούς Αγώνες κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια (1976 Μόντρεαλ, 1980 Μόσχα) στα 4Χ100 και ισάριθμα αργυρά (1980, 100μ. και 1988 Σεούλ 4Χ100). Το παλμαρέ της περιλαμβάνει ακόμα δύο χρυσά σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1983 Ελσίνκι) στα 100μ. και στα 4Χ100, αγώνισμα που μετρά και ένα αργυρό το 1987 στη Ρώμη.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο σάρωσε τα μετάλλια σε τρεις διοργανώσεις. Έχει απολογισμό πέντε χρυσά, ένα αργυρό και ένα χάλκινο ως εξής: Το 1978 στην Πράγα πρώτευσε στα 100μ., ενώ το 1982 στην Αθήνα διατήρησε τα σκήπτρα στο αγώνισμα και πρόσθεσε το χρυσό στα 4Χ100. Έκανε «ριπλέι» το 1986 στην Στουτγκάρδη, ενώ κατέκτησε το αργυρό στα 200μ. και το χάλκινο στα 4Χ100 στην Πράγα. Τέλος, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου πρώτευσε στα 60μ. το 1977 (Σαν Σεμπάστιαν), το 1978 (Μιλάνο) και το 1979 (Βιέννη).
1956: Πρωταγωνίστρια…
Γεννήθηκε η Νορβηγίδα δρομέας μεγάλων αποστάσεων Ίνγκριντ Κρίστιανσεν. Αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια το 1987 στα 10.000μ. (Ρώμη), ενώ προηγήθηκε ένα χάλκινο μετάλλιο στα 3.000μ. το 1980 στο Σιτάρντ. Το 1986 πρώτευσε στα 10.000μ. του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Στουτγκάρδης, ενώ στη διοργάνωση της Αθήνας (1982) κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στον Μαραθώνιο.
1955: Εξαιρετική σπρίντερ
Γεννήθηκε στη Λειψία η Ανατολικογερμανίδα σπρίντερ Μπάμπελ Έκερτ-Βόκελ. Έκανε ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της σε δύο διαδοχικές Ολυμπιάδες. Το 1976 στο Μόντεαλ κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στα 200μ. και στη σκυταλοδρομία 4Χ100, άθλο που επανέλαβε το 1980 στη Μόσχα.
Κατέκτησε, επίσης, χρυσό μετάλλιο στα 4Χ100 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ρώμης (1974), ενώ το 1982 στη διοργάνωση της Αθήνας πρόσθεσε ακόμα δύο χρυσά (200μ., 4Χ100) και ένα αργυρό (100μ.).
1953: Αρνητικό ρεκόρ
Έγινε ρεκόρ με 106 φάουλ και αποβολή 12 παικτών στον αγώνα πλέι οφ μεταξύ Μπόστον Σέλτικς – Σίρακιους Νάσιοναλς (111-105) ο οποίος είχε 4 παρατάσεις.
1946: Ιστορικός αγώνας
Διεξάχθηκε ο πρώτος αγώνας της Μεξικανικής Λίγκας του Μπέιζμπολ
1935: Τεράστιος προπονητής
Γεννήθηκε ο Μπράιαν Κλαφ, μια εμβληματική φυσιογνωμία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Έκανε καριέρα ως ποδοσφαιριστής, όμως έγινε διάσημος ως προπονητής.
Η ποδοσφαιρική του καριέρα στη Μίντλεσμπρο και τη Σάντερλαντ, αγωνιζ΄πομενος ως σέντερ φορ, του απέφερε δύο παρουσίες στην Εθνική Αγγλίας το 1959.
Ως προπονητής έζησε μεγάλες στιγμέςστη Νότιγχαμ Φόρεστ. Υπέγραψε συμβόλαιο στις 6 Ιανουαρίου 1975 όταν η ομάδα βρισκόταν στην Β’ κατηγορία. Το μόνο που έκανε ήταν να πάρει μαζί του ως βοηθό τον Πίτερ Τέιλορ τον άνθρωπο που τον βοήθησε και στο πρωτάθλημα του 1972 με τη Ντέρμπι.
Η πρώτη του χρονιά δεν ήταν και τόσο καλή. Η δεύτερη έφερε τη Νότιγχαμ στη μέση της βαθμολογίας (8η θέση), όμως η επόμενη ήταν εξαιρετική. Η ομάδα τερμάτισε στην 3η θέση στη βαθμολογία και ανέβηκε στην Α’ Κατηγορία μαζί με την Γουλβς και την Τσέλσι.
Και τότε άρχισαν τα θαύματα: «Γιατί να μην πάρουμε το πρωτάθλημα;» αναρωτιόταν δημοσίως ο Κλαφ και όλοι τον έβλεπαν με… μισό μάτι. Εντούτοις, τη σεζόν 1977-78 η Νότιγχαμ πέτυχε το ακατόρθωτο. Αν και νοεφώτιστη πήρε το πρωτάθλημα με τρεις μόνο ήττες. Μάλιστα, έκανε το γύρο του θριάμβου μέσα στο «Άνφιλντ», το άντρο της Λίβερπουλ την τελευταία αγωνιστική. Τότε η ομάδα του λιμανιού ήταν αχτύπητη με τίτλους στο νησί και στην Ευρώπη.
«Τα θαύματα κάποτε τελειώνουν», έλεγαν οι αμφισβητίες που δεν του έδιναν ελπίδες για κάτι καλό στην Ευρώπη. Πολύ περισσότερο μετά την κλήρωση του α’ γύρου όπου η Νότιγχαμ κληρώθηκε με την πρωταθλήτρια Ευρώπης Λίβερπουλ. Κι όμως η νίκη (2-0) στην έδρα τους και το 0-0 στο «Άφιλντ» σφράγισαν άλλον έναν άθλο. Όλα τα άλλα ήταν πλέον εύκολα. Η ΑΕΚ στον β΄ γύρο (2-1 στη Νέα Φιλαδέλφεια και 5-1 στην Αγγλία), η Γκρασχόπερ, ακόμα και η Μάλμοε στον τελικό. Η νίκη με 1-0 με γκολ του Τρέβορ Φράνσις, του πρώτου παίκτη που η απόκτησή του στοίχισε περισσότερο από ένα εκατομμύριο λίρες, ανέβασε τη Νότιγχαμ στην κορυφή της Ευρώπης
Όσο για εκείνους που αμδισβήτησαν τον Κλαφ ήρθε το ευρωπαϊκο Σούπερ Καπ και ένα ακόμα Κύπελλο Πρωταθλητριών την επόμενη χρονιά για να αποδείξει ότι τίποτε δεν ήταν τυχαίο…
Με την ομάδα πανηγύρισε, ακόμα, τέσσερα Λιγκ Καπ (1978, 1979, 1989, 1990) και ένα Τσάριντι Σιλντ (1978).
Ο Κλαφ απεβίωσε στις 20 Σεμπτεμβρίου του 2004, σε ηλικία 69 χρόνων, νικημένος από τον καρκίνο του στομάχου.
1935: Μορφή της Χόνβεντ
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη ο Ούγγρος σέντερ φορ Λάγιος Τίχι. Αγωνίστηκε για 18 ολόκληρα χρόνια στη Χόνβεντ και πανηγύρισε δύο πρωταθλήματα (1954, 1955) και ένα Κύπελλο (1964). Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα πέντε φορές (1959, 1961, 1962, 1963, 1964), ενώ σε 319 αγώνες πρωταθλήματος σημείωσε 269 γκολ. Στην Εθνική ομάδα έπαιξε 71 φορές (περίοδος 1955-64) και σημείωσε 50 γκολ. Πήρε μέρος στα Μουντιάλ του 1958 και του 1962. Στη Χόνβεντ εργάστηκε και ως προπονητής (1976-1982). Πέθανε στις 7 Ιανουαρίου του 1999.
1925: Καλός ποδηλάτης
Γεννήθηκε ο Ελβετός ποδηλάτης Ούγκο Κόμπλε. Πέτυχε νίκες στους γύρους της Ιταλίας (1950), της Γαλλίας (1951), της Ελβετίας (1950, 1953, 1955), του Παγκοσμίου Κυπέλλου Εθνών (1951) και άλλων κλασσικών διαδρομών. Σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 6 Νοεμβρίου του 1964.
1911: Χόκεϊ στην Ελλάδα
Ο Παναθηναϊκός έδωσε τον πρώτο αγώνα επίδειξης χόκεϊ επί χόρτου στην Ελλάδα. Το τμήμα διαλύθηκε λόγω ελλείψεως αντιπάλων, όμως επαναλιτούργησε την δεκαετία του 1930 και ο σύλλογος κατέκτησε10 συνεχόμενους τίτλους.
1909: Αμερικανική υπόθεση
Οι Αμερικανοί Μόραν και ΜακΦάρλαντ κέρδισαν τον πρώτο Mευρωπαϊκό 6ήμερο αγώνα ποδηλασίας που διεξάχθηκε στο Βερολίνο.
1906: Διεθνής αγώνας
Η Αγγλία νίκησε την Γαλλία με 35-8 στον πρώτο διεθνή μεταξύ τους αγώνα ράγκμπι.
1876: Έλαμψε στο Παρίσι
Γεννήθηκε στο Άσλεϊ της Πενσυλβάνια ο Τζον Τιούκσμπερι, ο οποίος έλαμψε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 στο Παρίσι, καθώς κέρδισε πέντε μετάλλια (δύο χρυσά, δύο αργυρά και ένα χάλκινο). Ήταν Ολυμπιονίκης στα 200μ. (22.2 – Ολυμπιακό ρεκόρ) και στα 400μ. με εμπόδια (57.6 – Ολυμπιακό ρεκόρ), 2ος στα 60 και 100μ. και 3ος στα 200μ. με εμπόδια. Όταν σταμάτησε τον αθλητισμός έγινε οδοντογιατρός. Πέθανε στις 25 Απριλίου του 1968 σε ηλικία 92 χρόνων.
1874: Πρώτος τελικός
Η Κουίνς Παρκ νίκησε την Κλάιντσντεϊλ με 2-0 στον πρώτο τελικό του Κυπέλλου Σκοτίας που διεξάχθηκε στο «Χάμπτεν Παρκ» της Γλασκώβης ενώπιον 3.500 θεατών.
