«Απόψε είναι κρίμα, γίναν όλα μπίζνα και χρήμα», έγραφαν οι Locomondo το 2010 και είχαν δίκιο. Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 εξελίσσεται σε μια διοργάνωση για ελίτ, καθώς το δυσβάσταχτο κόστος και οι ακραίες τιμές προκαλούν έντονη αγανάκτηση στους φιλάθλους παγκοσμίως.
Τα οικονομικά εμπόδια ξεκινούν από τη διαδικασία έκδοσης βίζας, με την κυβέρνηση Τραμπ να εφαρμόζει από τον Αύγουστο του 2025 την αμφιλεγόμενη πολιτική των «ομολόγων βίζας». Φίλαθλοι από χώρες όπως η Αλγερία, το Πράσινο Ακρωτήριο, η Ακτή Ελεφαντοστού, η Σενεγάλη και η Τυνησία υποχρεούνται να καταβάλουν εγγύηση έως και 15.000 δολαρίων, απλώς για να εξασφαλίσουν το δικαίωμα εισόδου στις ΗΠΑ.
Η οικονομική αφαίμαξη συνεχίζεται με τα εισιτήρια των αγώνων, τα οποία είναι απλησίαστα. Οι τιμές για τη φάση των ομίλων αγγίζουν τα 2.800 δολάρια, ενώ για τον μεγάλο τελικό στο Νιου Τζέρσεϊ η FIFA εκτόξευσε το κόστος από τα 8.680 δολάρια στα 10.990 και τελικά στο αστρονομικό ποσό των 32.970 δολαρίων. Αν συνυπολογιστούν τα έξοδα αεροπορικών μεταφορών και διαμονής μεταξύ των τριών συνδιοργανωτριών χωρών, το ταξίδι μετατρέπεται σε άπιαστο όνειρο.
Ακόμη και εντός των σταδίων, οι τιμές προκαλούν σοκ. Μια απλή μπίρα κοστίζει 18 δολάρια, ενώ ένα μικρό μπουκάλι νερό τιμάται στα 6 δολάρια. Οι θεατές ουσιαστικά εξαναγκάζονται σε αυτές τις αγορές, αφού δεν υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές. Μάλιστα, το κόστος στάθμευσης φτάνει κατά μέσο όρο τα 150 δολάρια.
Οι φίλαθλοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καταγγέλλουν ότι η ψυχή του ποδοσφαίρου έχει ξεπουληθεί, μετατρέποντας τη διοργάνωση σε μια απέραντη εμπορική μπίζνα και απάτη.
