Ο πρώτος ημιτελικός του Απόλλωνα με το ΑΠΟΕΛ είχε και τρίτο… ημίχρονο, που δυστυχώς έκλεψε την παράσταση για λάθος λόγους. Ένα άκρως ενδιαφέρον και συναρπαστικό παιχνίδι, με έξι τέρματα και μπόλικο σασπένς πέρασε στο ντούκου.
Ο απόηχος για όσα διαδραματίστηκαν στο «ΆλφαΜέγα» μετά το σφύριγμα της λήξης συνεχίζεται και λογικώς εχόντων των πραγμάτων θα… τραβήξει μέχρι τη ρεβάνς.
Ας μην μας διαφεύγει πως τίθεται πλέον και θέμα εντυπώσεων, με τους μεν και τους δε να προσπαθούν να τις κλέψουν… Οι αναρτήσεις και τα βίντεο των άμεσα ενδιαφερόμενων φτάνουν και περισσεύουν για να διαπιστωθεί το αυτονόητο, όμως η αλήθεια είναι πως τα όσα έγιναν δεν τιμούν κανέναν.
Επί της ουσίας νομίζω πως κάθε ανεξάρτητος παρατηρητής ποσώς ενδιαφέρεται για τον λόγο που προκάλεσε τόση ένταση μετά το τέλος του ντέρμπι. Εκείνο που έχει σημασία είναι οι εντυπώσεις που δημιούγησαν οι εικόνες από το συμβάν.
Είναι χιλιοειπωμένο πως κάποιοι οπαδοί δεν έχουν όριο ως προς τη συμπεριφορά τους στην κερκίδα. Τουναντίον, θεωρούν ως δικαίωμα να κάνουν… ό,τι τους καπνίσει. Συνεπώς, δεν μπορούν να κριθούν σοβαρά οι χούλιγκαν αφού η βλακεία είναι αήττητη. Αυτοί έχουν το ακαταλόγιστο και τα περαιτέρω σχόλια περιττεύουν…
Τι γίνεται, όμως, όταν οι πρωταγωνιστές ενός αγώνα παρεκτρέπονται; Κατανοώ ότι οι παράγοντες, οι προπονητές και οι ποδοσφαιριστές είναι άνθρωποι, όμως λόγω θέσης και ρόλου δεν δικαιούνται να ξεφεύγουν. Δεν γίνεται να παρεκτρέπονται όσες προκλήσεις και αν δεχθούν και ο λόγος είναι απλός. Χάνουν το δικαίωμα να ζητούν αθλητοπρέπεια από το… πλήθος, με την υποσημείωση πως τα σπασμένα τα πληρώνουν οι ομάδες.
Γιώργος Χατζηαντώνης
