Η αποχώρηση του Χουάν Κάρλος Καρθέδο από την Πάφο για χατίρι της Σπαρτάκ Μόσχας σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως, με εμφανή μια δόση πικρίας. Δικαιολογημένη μεν, αχρείαστη δε…
Καταρχάς η απόφαση του Ισπανού δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση τη συμβολή του στις πιο μεγάλες επιτυχίες στην ιστορία της παφιακής ομάδας. Άλλωστε, όλοι οι τίτλοι που κατέκτησε, όπως και η πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ, φέρουν τη σφραγίδα του.
Όσο για το κίνητρο του κ. Καρθέδο σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέρρευσαν είναι καθαρά οικονομικό, αφού η πρόταση της ρωσικής ομάδας τον εξασφαλίζει ουσιαστικά για το υπόλοιπο της ζωής του.
Συνεπώς, είναι άδικο να κατακριθεί, όπως και οποιοσδήποτε επαγγελματίας επειδή είδε το συμφέρον του. Καλώς ή κακώς, το χρήμα καθορίζει τη ζωή μας…
Μιας και το έφερε η κουβέντα, πόσοι θα έβλεπαν ένα παρόμοιο θέμα συναισθηματικά και όχι με την τσέπη; Θεωρητικό το ερώτημα και ο καθένας ας το απαντήσει με το χέρι στην καρδιά.
Στην προκειμένη περίπτωση η Διοίκηση της παφιακής ομάδας ξέρει από πρώτο χέρι το ρόλο που παίζει το «άτιμο» το χρήμα και στο ποδόσφαιρο, καθότι έχει μακράν τον πιο υψηλό προϋπολογισμό τα τελευταία χρόνια. Στην Κύπρο, εννοείται, αφού στο εξωτερικό τα ποσά είναι πολύ πιο υψηλά και οι ομάδες που διαθέτουν ρευστό είναι οι κυρίαρχες του παιχνιδιού. Είναι τόσο απλό…
Εν κατακλείδι, από τη στιγμή που το χρήμα καθορίζει τους κανόνες είναι σοφό να τους αποδέχονται όλοι οι εμπλεκόμενοι ως μία ωμή πραγματικότητα. Φυσιολογικά, λοιπόν, σε αυτό το τοπίο ο καθείς δικαιούται να βλέπει την πάρτη του και είναι άδικο να του καταλογίζεται οτιδήποτε μεμπτό.
Γιώργος Χατζηαντώνης