Στις 9 Μαρτίου του 1908 ιδρύθηκε η ιταλική Ίντερ, μετά από διάσπαση στις τάξεις της Μίλαν, πρώτης ομάδας του Μιλάνου. Στην πορεία εξελίχθηκε στο αντίπαλο δέος των «ροσονέρι».
Τα κυριότερα γεγονότα που συνέβησαν στον χώρο του αθλητισμού σαν σήμερα (9/3) είναι:
2008: Νυχτερινός αγώνα
Διεξάχθηκε ο πρώτος νυχτερινός αγώνας στην ιστορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μοτοσικλέτας (MotoGP) στην πίστα Λούσολ του Κατάρ. Το τριήμερο ήταν εντυπωσιακό από τα δοκιμαστικά και οι πρωτοεμφανιζόμενοι Χόρχε Λορέντζο, Τζέιμς Τόσλαντ της Yamaha έκλεψαν την παράσταση. Νικητής του αγώνα αναδείχθηκε ο Κέισι Στόνερ, με τον Λορέντζο στη 2η θέση και τρίτο τον Ντάνι Πεδρόσα, ενώ ο Τόσλαντ κατέλαβε την έκτη θέση.
2007:«Έφυγε» ο Σημαντήρης
Απεβίωσε ο παλαίμαχος αμυντικός Γιάγκος (Γιώργος) Σημαντήρης σε ηλικία 67 χρόνων. Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1940 στη Χάιφα του Ισραήλ και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην τοπική Χάποελ την περίοδο 1959-1960. Το καλοκαίρι του 1960 εντάχθηκε στον Ολυμπιακό, όπου έπαιξε μέχρι το 1965. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Β’ Εθνική με τον ΟΦΗ και το 1969 μεταγράφηκε στη Λάρισα, όπου έκλεισε την καριέρα του το 1974. Κατέκτησε τρία κύπελλα (1961, 1963, 1965) με τον σύλλογο του Πειραιά.
2003: Ιστορική νίκη
Ο Ντέιβιντ Κούλθχαρντ κέρδισε ξανά στην Αυστραλία με την McLaren, στην 13η και τελευταία του νίκη για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Σε έναν συναρπαστικό αγώνα ο Χουάν Πάμπλο Μοντόγια τερμάτισε δεύτερος, ενώ ο τρίτος ήταν ο Κίμι Ράικονεν. Ο Μίκαελ Σούμαχερ κατέλαβε την 4η θέση στο πρώτο Γκραν Πρι μετά το 1999 που η Ferrari δεν είχε παρουσία στο βάθρο.
1997: Άνοιξε λογαριασμό
Ο Βασίλης Τσάρτας πέτυχε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της Σεβίλλης, στο 33ο λεπτό του αγώνα με τη Βαλένθια, που επικράτησε τελικά με 4-2.
1997: Φιναλίστ ο Ολυμπιακός
Ολοκληρώθηκε το Φάιναλ 4 του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης στο βόλεϊ στη Θεσσαλονίκη. Πρωταθλήτρια Ευρώπης αναδείχθηκε η Κούνεο, που νίκησε στον τελικό τον Ολυμπιακό. Η Μπελογκόριε κατέκτησε την τρίτη θέση, ενώ το Βερολίνου έμεινε τέταρτο.
1997: Έσπασε το… ρόδι
Η McLaren έσπασε ένα σερί χωρίς νίκη στη Φόρμουλα 1 που κρατούσε από το 1993 με την επικράτηση στο Γκραν Πρι Αυστραλίας. Ο Ντέιβιντ Κούλθχαρντ πρώτευσε στον αγώνα, με αξιοσημείωτο ότη ήταν η πρώτη νίκη με τον κινητήρα της Mercedes στο μονοθέσιό του. Τις θέσεις στο βάθρο συμπλήρωσαν οι Μίκαελ Σούμαχερ, Μίκα Χάκινεν.
1989: Πολύχρονος Γιάννη
Γεννήθηκε ο παλαίμαχος Έλληνας μέσος Γιάννης Παπαδόπουλος, γιος της μορφής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης Δανιήλ Παπαδόπουλου. Άρχισε από τον «Γηραιό» και στη συνέχεια έπαιξε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στην Ντιναμό Δρέσδης, στον Άρη, και στην Κρακοβία,. Μετά από τριετή θητεία σε ομάδες του Ισραήλ ήρθε στην Κύπρο για λογαριασμό της Νέας Σαλαμίνας την περίοδο 2017-2018, πέρασε από τον Διγενή Μόρφου (2019) και ολοκλήρωσε στον Ηρακλή. Πανηγύρισε δύο πρωταθλήματα (2009, 2011) και ένα κύπελλο (2009) με τους «ερυθρόλευκους». Έπαιξε με την Εθνική Ελλάδας μία φορά σε φιλικό αγώνα με την Σερβία το 2010.
1975: Το… μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά
Γεννήθηκε ο Αργεντινός μέσος Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν. Γιος του θρυλικού Χουάν Ραμόν αποδείχθηκε άξιος διάδοχος, καθώς είχε αξιόλογη θητεία σε αρκετές μεγάλες ομάδες.
Εστουντιάντες Λα Πλάτα, Μπόκα Τζούνιορ, Σαμπντόρια, Πάρμα, Λάτσιο, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Τσέλσι, Ίντερ, Μπράντσεν (Αργεντινή και φινάλε στην ομάδα της αφετηρίας του ήταν οι ποδοσφαιρικοί σταθμοί του Βερόν.
Με την Εστουντιάντες κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2006, 2010) και το Κόπα Λιμπερταδόρες (2009) στα τέλη της καριέρας του. Προηγήθηαν το κύπελλο Ιταλίας και το UEFA το 1999 με την Πάρμα, Το νταμπλ με την Πάρμα (2000), συν ένα Σούπερ Καπ Ιταλίας (2000) και ένα Ευρώπης (1999), ο τίτλος στην Πρέμιερ Λιγκ με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (2003), ενώ επιτυχίες είχε και στην Ίντερ: ένα πρωτάθλημα (2006), δύο κύπελλα (2005, 2006) και ένα Σούπερ Καπ (2005) Ιταλίας. Με την Εθνική έπαιξε σε 72 αγώνες και πέτυχε 9 τέρματα.
1975: Ικανότατος σκόρερ
Γεννήθηκε ο Ολλανδός επιθετικός Ρόι Μακάι, ο οποίος έπαιξε με επιτυχία στην πατρίδα του στην Ισπανία και στην Γερμανία. Άρχισε από την Φίτεσε το 1993 και το 1997 μετακόμισε στην Ισπανία για την Τενερίφη. Μετά από δύο χρόνια στην ομάδα συνέχισε στην Λα Κορούνια, όπου αύξησε τις «μετοχές» του και το 2003 η Μπάγερν Μονάχου κατέβαλε 19 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει. Έπαιξε στους Βαυαρούς μέχρι το 2007 και επέστρεψε στη χώρα του, όπου ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Φέγενορντ.
Πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα (2000), ένα κύπελλο (2002) και δύο Σούπερ Καπ (2000, 2002) με την Λα Κορούνια, δύο νταμπλ (2005, 2006) και ένα Σούπερ Καπ με την Μπάγερν και το κύπελλο με την Φέγενορντ το 2008. Σε ατομικό επίπεδο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ Ευρώπης το 2003.
Ως διεθνής έπαιξε σε 43 αγώνες και σημείωσε 6 τέρματα με τους «οράνιε».
1971: Το νούμερο 9
Τα πέντε 9άρια του Αντώνη Αντωνιάδη. Στις 9 του μήνα, στις 9 ακριβώς, 9 λεπτά πριν από τη λήξη του αγώνα, το νούμερο 9 πέτυχε το 9ο γκολ του στα κύπελλα Ευρώπης στο «Γκούντισον Παρκ» και ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με 0-1 της Έβερτον. Η Αγγλική ομάδα ισοφάρισε στις καθυστερήσεις, όμως αποκλείστηκε από το Κύπελλο Πρωταθλητριών αφού ο επαναληπτικός έληξε ισόπαλος 0-0.
1968: Γεννήθηκε ένας παικταράς
Γεννήθηκε ο παλαίμαχος Γάλλος μεσοεπιθετικός Γιούρι Τζοργκαέφ, ο οποίος έκανε αισθητή την παρουσία του σε όλες τις ομάδες που έπαιξε, καθώς και στην Εθνική. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Γκρενόμπλ και στη συνέχεια έπαιξε στο Στρασβούργο, στην Μονακό, στην Παρί Σεν Ζερμέν, στην Ίντερ Μιλάνου, στην γερμανική Καϊζερσλάουτερν, στην Αγγλία με τις Μπόλτον, ΜΠλάκμπερν και ολοκλήρωσε στους Ρεντ Μπουλς Νέας Υόρκης το 2006.
Σε συλλογικό επίπεδο κατέκτησε ένα κύπελλο (1991) με την Μονακό, ένα πρωτάθλημα (1995) και το Κύπελλο Κυπελλούχων (1996) με την Παρί και το Κύπελλο UEFA (1998) με την Ίντερ. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στην Γαλλία το 1994 και κορυφαίος παίκτης της Ίντερ το 1996.
Ως διεθνής κατέγραψε 82 συμμετοχές (28 γκολ) και ήταν μέλος της Εθνικής που κατέκτησε το Μουντιάλ του 1998, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000 και το Κύπελλο Συνομοσπονδιών το 2001.
Το 1998 του απονεμήθηκε το παράσημο της «Λεγεώνας της τιμής», ύψιστη διάκριση στην Γαλλία.
1960: Τα γενέθλια του Ομπράντοβιτς
Γεννήθηκε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος συγκαταλέγεται στους κορυφαίους προπονητής μπάσκετ όλων των εποχών. Ως καλαθοσφαιριστής έπαιξε αρχικά στην ομάδα της γενέτειράς του Μπόρατς Τσάτσακ (1978-1984), ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στην Παρτιζάν. Με την ομάδα πανηγύρισε το πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1987 και το Κύπελλο Κόρατς δύο χρόνια αργότερα.
Ως διεθνής κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με την Γιουγκοσλαβία στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ (1988) και το χρυσό στο Μουντομπάσκετ της Αργεντινής το 1990.
Ως προπονητής έγινε θρύλος, με σημείο αναφοράς την άκρως επιτυχημένη θητεία του στον Παναθηναϊκό. Πριν εργαστεί στην Ελλάδα έδωσε διαπιστευτήρια καθώς οδήγησε την Παρτιζάν (1992), την Χοβεντούτ Μπανταλόνα (1994) και την Ρεάλ Μαδρίτης (1995) στην κατάκτηση της Ευρωλίγκα. Μετά από θητεία στον πάγκο της Εθνικής (1996-2000) και της Μπένετον Τρεβίζο (1997-1999) ανέλαβε τα ηνία του Παναθηναϊκού μέχρι το 2012 και πρόσθεσε ακόμα πέντε αστέρια της Ευρωλίγκα στο παλμαρέ του (2000, 2002, 2007, 2009, 2011), ενώ ο τελευταίος του τίτλος στη διοργάνωση ήταν με την Φενερμπαχτσέ το 2017. Κατέκτησε, ακόμα, δύο φορές το Κύπελλο Σαπόρτα με τη Ρεάλ (1997) και την Τρεβίζο (1999).
Σε συλλογικό επίπεδο κατέκτησε 11 πρωταθλήματα και 7 κύπελλα με τον Παναθηναϊκό, ενώ οι αντίστοιχες επιδόσεις του με την Φενερμπαχτσέ ήταν 4-3, συν τρία Σούπερ Καπ. Πανηγύρισε, επίσης, ένα πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας και ένα Σερβίας με την Παρτιζάν, ενώ αποχώρησε από την ομάδα τον Νοέμβριο του 2025.
Σε ατομικό επίπεδο αναδείχθηκε δύο φορές κορυφαίος προπονητής στον κόσμο, τρεις στην Ευρώπη, ισάριθμες στην Ευρωλίγκα, τέσσερις στην Ελλάδα και δύο στην Τουρκία.
1960: Ο άνθρωπος των ρεκόρ
Γεννήθηκε ο Γάλλος πρωταθλητής του επί κοντώ Τιερί Βινιερόν. Παρότι είχε εξαιρετικές επιδόσεις στο αγώνισμα οι επιτυχίες του σε μεγάλες διοργανώσεις δεν ήταν ανάλογες.
Κατέρριψε τέσσερις φορές το παγκόσμιο ρεκόρ (5.75μ. το 1980, δύο φορές, 5.80μ. το 1981, 5.83μ. το 1983 και 5.91μ. το 1984). Κορυφαία του επιτυχία ήταν το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες, όπως και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1987 στην Ρώμη. Κατέκτησε, επίσης, ένα αργυρό και ένα χάλκινο σε Παγκόσμιο Κλειστού Στίβου το 1985 στο Παρίσι και το 1987 στην Ιντιανάπολη αντίστοιχα.
Κυριάρχησε στο Ευρωπαϊκού Κλειστού σε τρεις διαδοχικές διοργανώσεις (1981 Γκρενόμπλ, 1984 Γκέτεμποργκ, 1987 Λιεβίν), ενώ είχε και ένα χάλκινο μετάλλιο το 1990 στη Γλασκόβη.
1958: Επίτευγμα
Ο Τορτζ Γιάρντλι των Ντιτρόιτ Πίστονς έγινε ο πρώτος παίκτης στο ΝΒΑ που πέτυχε 2.000 πόντους σε μια σεζόν (72 αγώνες, 27.8 πόντους ανά αγώνα).
1946: Ποδοσφαιρική τραγωδία
Τριάντα τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 500 τραυματίστηκαν στον αγώνα Μπόλτον – Στόουκ Σίτι για το Κύπελλο Αγγλίας. Το «Μπάρντεν Παρκ» ήταν κατάμεστο από 70.000 φιλάθλους και το τραγικό συμβάν έγινε όταν υποχώρησαν τα κιγκλιδώματα. Ο αγώνας συνεχίστηκε, κατόπιν εντολής των υπευθύνων.
1946: Μορφή της Άιντραχτ
Γεννήθηκε ο Γερμανός επιθετικός Μπερντ Χόλζενμπαϊν, ο οποίος έκανε λαμπρή καριέρα στην πατρίδα του και στην Αμερική. Η Άιντραχτ Φρανκφούρτης ήταν η μόνη ομάδα που αγωνίστηκε στην Γερμανία (1967-1981). Στη συνέχεια έπαιξε στους Φορτ Λοντερτάλ Στράικερς, στους Μέμφις Αμέρικανς και στην Μπλαστ Βαλτιμόρης.
Με την Άιντραχτ κατέγραψε 420 συμμετοχές (160 γκολ) και πανηγύρισε το Κύπελλο UEFA (1980) και τρία κύπελλα Γερμανίας (1974, 1975, 1981).
Ως διεθνής κατέγραψε 24 συμμετοχές και πέτυχε 4 τέρματα. Κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήταν η κατάκτηση του Μουντιάλ το 1974 με την «οικοδέσποινα» Δυτική Γερμανία. Μάλιστα, στον τελικό με την Ολλανδία κέρδισε το πέναλτι με το οποίο ο Πολ Μπράιτνερ ισοφάρισε.
Στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών (νυν Γιούρο) το 1976 πέτυχε το τέρμα της ισοφάρισης κόντρα στην Τσεχία, που κατέκτησε το τρόπαιο στα πέναλτι με την αξέχαστη εκτέλεση του Πανένκα.
Ο Χόλζενμπαϊν απεβίωσε μετά από επιπλοκές στην υγεία του λόγω άνοιας στις 15 Απριλίου του 2024 σε ηλικία 78 χρόνων.
1935: Ρεκόρ προσέλευσης
Σημειώθηκε ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων στο «Χάιμπουρο», καθώς 73.295 θεατές παρακολούθησαν τον αγώνα Άρσεναλ – Σάντερλαντ. Το ρεκόρ άντεξε μέχρι το 2006, όταν η Άρσεναλ εγκατέλειψε την ιστορική της έδρας.
1929: Έγραψε ιστορία
Ο Έρικ Κρενζ έγινε ο πρώτος αθλητής που έριξε τον δίσκο πάνω από τα 160 πόδια (51.45 μέτρα ) και 170 εκατοστά πιο πάνω από το ρεκόρ του Κλάρενς Χούσερ. Ετσι, έκανε την μεγαλύτερη βελτίωση ρεκόρ στην ιστορία στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια.
1928: Ο «Δάσκαλος» του Παναθηναϊκού
Γεννήθηκε ο αξέχαστος Έλληνας επιτελικός μέσος Γιάννης Παπαντωνίου, ο οποίος έλαμψε με την παρουσία του στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Άρχισε από τη Νίκη Αμπελοκήπων και το 1945 εντάχθηκε στον Παναθηναϊκό, όπου έκλεισε την καριέρα του το 1958. Με τους «πράσινους» κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1949, 1953) και ισάριθμα κύπελλα (1948, 1953). Έπαιξε σε 15 αγώνες με την Εθνική και σημείωσε 1 τέρμα.
Λόγω της εξαιρετικής τεχνικής του κατάρτισης και του έξυπνου τρόπου που αγωνιζόταν το δόθηκε το παρατσούκλι «Δάσκαλος». Ο Παπαντωνίου απεβίωσε στις 8 Ιανουαρίου του 2015 σε ηλικία 87 χρόνων.
1908: Η Ίντερ γιορτάζει την ίδρυσή της
Ιδρύεται στο Μιλάνο η Ιντερ, κατόπιν διαφωνίας που προέκυψε μεταξύ των μελών κρίκετ και ποδοσφαίρου της Μίλαν! Μία ομάδα παραγόντων, υπό τον ελληνοβενετσιάνο επιχειρηματία Ιωάννη Παραμυθιώτη, αποχώρησε από την ομάδα και ίδρυσε την Ιντερνατσιονάλε (Διεθνής), όπως είναι το πλήρες όνομα της Ίντερ. Ο Παραμυθιώτης και οι συν αυτώ πίστευαν ότι η Μίλαν είχε πολλούς Ιταλούς στις τάξεις της και θέλησαν να δημιουργήσουν μία ομάδα με διεθνή χαρακτήρα, εξ ου και το όνομά της.
Από το 1955 το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών του συλλόγου είχε η οικογένεια Μοράτι, όμως το 2013 το πούλησε στον Ινδονήσιο επιχειρηματία Έρικ Τοχίρ. Το 2016 προέκυψε νέα αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ίντερ, που πέρασε στα χέρια του κινεζικού ομίλου ηλεκτρονικών Suning. Η αγορά έγινε με δάνειο που παραχωρήθηκε από το αμερικανικό επενδυτικό fund Oaktree Capital Management, που ανέλαβε τον σύλλογο το 2024 λόγω αδυναμίας των Κινέζων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Η ομάδα εξελίχθηκε σε μία από τις κορυφαίες στην Ιταλία και όχι μόνο, με πάμπολλους τίτλους εντός και εκτός συνόρων. Η τροπαιοθήκη της περιλαμβάνει 3 Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης/Τσάμπιονς Λιγκ (1964, 1965, 2010), ισάριθμα Κύπελλα UEFA (1991, 1994, 1998), όπως και Διηπειρωτικά/Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων (1964, 1965, 2010).
Στην Ιταλία κατέκτησε 20 πρωταθλήματα (1910, 1920, 1930, 1938, 1940, 1953, 1954, 1963, 1965, 1966, 1971, 1980, 1989, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2021, 2024), 9 Κύπελλα (1939, 1978, 1982, 2005, 2006, 2010, 2011, 2022, 2023) και 8 Σούπερ Καπ (1989, 2005, 2006, 2008, 2010, 2021, 2022, 2023).
