Σαν σήμερα το 2004 πέθανε πλήρης ημερών ο Ροκέ Μάσπολι. Πρόκειται για έναν σπουδαίο τερματοφύλακα που έγραψε ιστορία με την εθνική Ουρουγουάης, αλλά και έναν άνθρωπο ο οποίος στάθηκε δύο φορές τυχερός στη ζωή του. Πιο κάτω μπορείτε να δείτε το λόγο:
Λένε ότι τύχη βοηθά τους τολμηρούς. Κι ειδικά όταν είναι τερματοφύλακες. Μόνο που στη περίπτωση του Ροκέ Μάσπολι, του τερματοφύλακα της εθνικής Ουρουγουάης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950, της ομάδας δηλαδή που έκανε το θαύμα και νίκησε 2-1 στον τελικό στο Ρίο τη Βραζιλία κι αναδείχτηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, η τύχη δεν χρειαζόταν. Αρκούσαν τα προσόντα του. Η τύχη του φάνηκε καλή όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Ο Μάσπολι δύο φορές κέρδισε τον πρώτο αριθμό του λαχείου!
Ως τερματοφύλακας είχε εξαιρετικές εξόδους, ήταν ανίκητος στο ψηλό παιχνίδι και ήξερε να κατευθύνει τους συμπαίκτες του. Η σοβαρότητά του τον οδήγησε στην εθνική κι αυτός με τη σειρά του με τις επεμβάσεις του οδήγησε την Ουρουγουάη στη κατάκτηση του δεύτερου Μουντιάλ της ιστορίας της. Άλλωστε μετά το Μουντιάλ τον αποκαλούσαν οι συμπατριώτες του «Μαρακάντσο», από το Μαρακανά, το γήπεδο που έγινε ο τελικός.
Συνεχιστής της παράδοσης των μεγάλων τερματοφυλάκων της χώρας, του Αντρέα Μαζάλι, του Ανιμπαλ Παζ, ο Μάσπολι δεν ξεκίνησε από τερματοφύλακας, αλλά από πλάγιος οπισθοφύλακας.
Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο έγινε προπονητής κι εργάστηκε σε πολλές Νοτιοαμερικάνικες (κυρίως) και ευρωπαϊκές ομάδες.
2000: Έχασε τη μάχη…
Ο 66χρονος Ισπανός τεχνικός Antonio Diaz Miguel έχασε τη μάχη με τον καρκίνο σε κλινική της Μαδρίτης. Ήταν ο μόνος Ισπανός που έχει μπει στο Hall of Fame του μπάσκετ. Κατείχε το ρεκόρ παραμονής στον πάγκο της Εθνικής Ισπανίας με 431 αγώνες και έδωσε «παρών» σε 6 Ολυμπιάδες.
2000: Ο Ρούμπακας οδηγός
Ο Βαγγέλης Ρούπακας οδήγησε την Μπαρτσελόνα στην κατάκτηση του πρώτου Κυπέλλου Ισπανίας στο πόλο και μπήκε στο πάνθεον των Ελλήνων τεχνικών που κέρδισαν τίτλους στον πάγκο ευρωπαϊκών ομάδων με πρώτο τον Γιάννη Γιαννουρή, κυπελλούχο Ιταλίας με την Πεσκάρα.
1999: Φόνος στο γήπεδο
Στον αγώνα του Νοτιοαφρικάνικου πρωταθλήματος Try Again – Wellebies ο διαιτητής Mogetti πυροβόλησε και σκότωσε τον 20χρονο παίκτη McVeta όταν ο τελευταίος του επιτέθηκε με μαχαίρι διαμαρτυρόμενος για μια υπόδειξη του.
1997: Έσπασε το φράγμα
Ο Αιθίοπας Haile Gebrselassie έγινε ο πρώτος αθλητής που έσπασε το φράγμα των 13 λεπτών στα 5.000μ κλειστού στίβου με παγκόσμιο ρεκόρ 12:59.04.
1997: Πρόταση για replay
Η FIFA πρότεινε την χρήση video replay σε ποδοσφαιρικούς αγώνες για διαλεύκανση των αμφισβητούμενων φάσεων.
1958: Απεβίωσε ο Edwards
Πέθανε στο Νοσοκομείο του Μονάχου «Rechts der Isar» ο Duncan Edwards, που ήταν σε κώμα επί 15 ημέρες παλεύοντας με τον θάνατο μετά το αεροπορικό δυστύχημα του Μονάχου (6/2). Στα 21 του χρόνια ήταν 18 φορές διεθνής με την Αγγλία, ενώ με την Manchester United αγωνίστηκε σε 175 αγώνες και πέτυχε 21 γκολ, έχοντας κάνει το ντεμπούτο του σε ηλικία 17 ετών το 1952.
1952: Πρωτοπόρος
Ο Dick Button εκτέλεσε το πρώτο triple jump σε αγώνα καλλιτεχνικού πατινάζ.
1945: Έγινε ταινία…
Πέθανε σε ηλικία 43 ετών από εγκεφαλικό, όντας αιχμάλωτος σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Ιαπωνικού στρατού, ο Σκοτσέζος Eric Liddell, χρυσός 400αρης στους Ολυμπιακούς του Παρισιού το 1924. Το επίτευγμά του αποτελεί το κύριο θέμα της ταινίας «Οι Δρόμοι της Φωτιάς».
1880: Η γέννηση του Ερικ Λέμιν
Το όνομά του είναι σε ελάχιστους γνωστό. Γεννήθηκε πολύ νωρίς για να γίνει σούπερ σταρ στον στίβο. Κι όμως μερικά ρεκόρ του θα παραμείνουν ακατάρριπτα. Όπως τα εννιά αγωνίσματα που πήρε μέρος στους Μεσολυμπιακούς Αγώνες του 1906 ή τα επτά που συμμετείχε στο Παρίσι το 1900. Στις μέρες μας που υπάρχει το όριο των τεσσάρων συμμετοχών δύσκολα μπορεί να ανταγωνιστεί κάποιος τις επιτυχίες του Σουηδού Ερικ Λέμιν ο οποίος όταν πήγαινε στους Αγώνες δε άφηνε άθλημα για άθλημα.
Ειδικότητά του ήταν ο ακοντισμός και μάλιστα είναι ο πρώτος παγκόσμιος ρέκορντμαν του αγωνίσματος από το 1912 που η ΙΑΑΦ μετρά τα παγκόσμια ρεκόρ. Νωρίτερα όμως είχε άλλα πέντε, ανεπίσημα, παγκόσμια ρεκόρ. Όμως δεν άφηνε άθλημα για άθλημα. Η γκάμα μεγάλη. Από επί κοντώ, κατ΄εξοχήν τεχνικό αγώνισμα, έως διελκυστίνδα, ξέρετε αυτό το αγώνισμα που δύο ομάδες τραβάνε από ένα σχοινί στο οποίο μετείχε το 1906 στην Αθήνα και του χάρισε κι ένα χάλκινο μετάλλιο.
Τέσσερα χρυσά και τρία αργυρά μετάλλια κέρδισε στην 12χρονη πορεία του σε τέσσερις διοργανώσεις, αν συνυπολογίσουμε και την Αθήνα το 1906.
Ο Σουηδός από το Γκέτεμποργκ ποτέ δεν έζησε τη δόξα των σημερινών σούπερ σταρ. Έζησε σεμνά και πέθανε από πνευμονία λίγους μήνες μετά τα 50ά του γενέθλια.
