Όπως αναφέρει σήμερα, η μεγαλύτερη κληρονομιά εκείνου του τελικού δεν ήταν η δική του επιτυχία, αλλά η «έκρηξη» που έγινε στην Κύπρο, στον αθλητισμό, στη νοοτροπία, στη ζωή.
«Δεν ήταν μόνο το πώς ένιωθα εγώ ή το αποτέλεσμα», μας λέει ο Μάρκος. «Ήταν ότι έγινε ένα μεγάλο μπαμ στo τένις της Κύπρου και γενικά στην Κύπρο και γι’ αυτό το πράγμα είμαι πιο περήφανος, παρά για τον τελικό του Australian Open. Για μένα είναι 20 χρόνια όχι από τον τελικό της Αυστραλίας, αλλά από όλα όσα έγιναν στη χώρα μας».
Ο Παγδατής περιγράφει τον αντίκτυπο εκείνης της πορείας, όχι μόνο στα γήπεδα, αλλά και στην κοινωνία. «Τα κλαμπ από εκεί που είχαν ένα προπονητή, άρχισαν να έχουν πέντε. Άνοιξαν πολλές ακαδημίες. Τα γήπεδα του τένις γέμισαν. Και όχι μόνο αυτό, υπήρξε αντίκτυπος στον αθλητισμό γενικά, αλλά και στη ζωή. Αυτός ο τελικός έκανε κόσμο να πιστέψει στον εαυτό του, ότι μπορεί να πετύχει κάτι στον αθλητισμό, και παντού. Αυτό είναι που μου έχει μείνει. Δεν είναι ο τελικός της Αυστραλίας, για εμένα αυτό είναι το πιο σημαντικό».
«Πολλές φορές γυρνάω πίσω»
Όταν καλείται να ξεχωρίσει μια στιγμή από εκείνη τη χρονιά, αρνείται να την απομονώσει. Για εκείνον, το βάρος δεν βρίσκεται σε έναν αγώνα ή σε μια πορεία. «Δεν έχει κάτι που να θυμάμαι πιο πολύ. Το 2005 μπήκα από τα προκριματικά και έφτασα τέταρτο γύρο, όπου έχασα από τον Φέντερερ, όμως κανένας δεν είπε τίποτα! Έπαιξα ημιτελικά Wimbledon, είχα κι άλλες καλές πορείες. Δεν θυμάμαι κάτι παραπάνω από εκείνη τη χρονιά. Αυτό που έχω μέσα μου είναι όσα έγιναν στην Κύπρο».
Φυσικά, το «what if» υπάρχει. Όχι ως βάρος, αλλά ως ανθρώπινη σκέψη. «Πολλές φορές γυρνάω πίσω, ναι. Τι θα γινόταν αν κέρδιζα ένα πόντο εκεί στο 2-0 στο δεύτερο σετ που είχα διπλό μπρέικ πόιντ. Ναι, γυρνάς πίσω. Θα μπορούσα να καθόμουν σήμερα ως νικητής ενός Grand Slam, όμως δεν έγινε. Έτσι είναι, δεν μπορείς να το αλλάξεις, δεν μπορείς να επιστρέψεις στο παρελθόν. Το αποδέχεσαι και προχωράς».
«Θέλω να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν»
Σήμερα, η καθημερινότητά του είναι διαφορετική. Στην ακαδημία, με τα παιδιά, με την οικογένεια. «Δουλεύουμε, έχουμε ένα καλό περιβάλλον για τα παιδιά στην ακαδημία. Κάναμε και τρία γήπεδα πάντελ τώρα, είναι όλα μια χαρά. Προς το παρόν, δεν βλέπω τον εαυτό μου να αναλαμβάνω προπονητής, να ταξιδεύω πολύ. Ταξίδευα τόσα χρόνια, το δοκιμάσαμε λίγο με τον Γίμπινγκ Γου. Λόγω της οικογένειας, είναι μια απόφαση δική μου. Θέλω να δω τα παιδιά να μεγαλώνουν, να τα ζήσω. Και εντάξει, μακάρι να είμαστε καλά σε 15 χρόνια και βλέπουμε! Να μεγαλώσουν τα παιδιά, να πάνε να σπουδάσουν και βλέπουμε».
Του ζητήσαμε να σχολιάσει και τα πρώτα δείγματα των Ελλήνων παικτών τη φετινή σεζόν: «Επειδή δεν είμαι μέσα στις ομάδες, δεν ξέρω τι κάνουν. Δεν μπορώ να πω κάτι, δηλαδή. Σίγουρα μπορούν να πάνε καλύτερα. Είναι εύκολο να κρίνεις κάποιον από έξω επειδή βλέπεις ένα παιχνίδι, αλλά είναι αλλιώς όταν είσαι μέσα στην ομάδα. Εγώ ξέρω ότι πρέπει να παίρνουν καλές συμβουλές από σωστούς ανθρώπους και πιστεύω πως όταν πάρεις σωστές αποφάσεις τότε κάτι καλό θα σου συμβεί».
«Πρέπει να βοηθήσει τον Στέφανο ο Απόστολος»
Μίλησε πιο αναλυτικά, πάντως, για την επανασύνδεση του Στέφανου Τσιτσιπά με τον πατέρα του. «Μόνο αυτός ξέρει αν έκανε καλά ή όχι εγώ, κανένας άλλος δεν το ξέρει. Εμείς είμαστε απ’ έξω και μπορούμε να πούμε την άποψή μας, αλλά χωρίς να ξέρουμε τι γίνεται στο μυαλό του και χωρίς να ξέρουμε τον ίδιο. Πολύ δύσκολα μπορεί να κάνει ο ένας μακριά από τον άλλο. Για τον Στέφανο ειδικά πιστεύω είναι πολύ δύσκολο, αλλά για τον Απόστολο θα είναι πιο εύκολο αυτός να βρει τον τρόπο να τον βοηθήσει να πάρει σωστή απόφαση. Για τον Στέφανο είναι πολύ δύσκολο, επειδή βλέπουμε τη σχέση που έχει με τον πατέρα του και δεν μπορεί κανένας να του την αλλάξει. Ο Απόστολος ως πατέρας του πρέπει να τον βοηθήσει, να αφήσει τον εγωισμό έξω και να δει τι είναι καλό για τον γιο του. Αυτό μόνο μπορώ να πω εγώ, με σεβασμό».
Σε ό,τι αφορά τα αίτια της αγωνιστικής κάμψης, ο Μάρκος έχει τη δική του εκδοχή: «Εγώ δεν πιστεύω ότι είναι οι τραυματισμοί. Πιστεύω ότι είναι στο μυαλό. Κάτι δεν συνδέεται τελευταίο καιρό και μόνο αυτοί μπορούν να δουν».
«Να προστατέψουμε τον Ράφα»
Δεν γινόταν να μη μιλήσει και για τον Ράφα Παγώνη, με τον οποίο συνεργάζεται από τα πρώτα του τενιστικά βήματα. «Μικρός είναι ακόμα, είναι πολλά πράγματα που μπορούν να συμβούν από τώρα μέχρι να φτάσει εκεί που θέλει να φτάσει. Πιστεύω, όμως, ότι πάει καλά. Είναι ένα παιδί που το θέλει πάρα πολύ. Ακούει την ομάδα του, τους προπονητές του. Θα πρέπει να συνεχίσει τη σκληρή δουλειά, να πάρουν τις σωστές αποφάσεις, η οικογένειά του, η ομάδα του. Να προσπαθήσουν να τον προστατέψουν από τα media, από την νοοτροπία μας. Να βρούμε λύσεις για να είναι πάντα ευτυχισμένος».
Δεν αποκλείεται, πάντως, να τον δούμε στο μέλλον να αναλαμβάνει και πιο ενεργό και εμφανή ρόλο στην ομάδα του Παγώνη. «Από τα 9 του που τον ξέρω, μιλάω πολύ με τους γονείς του και με τον ίδιο. Ήρθε και για μια περίοδο έξι μηνών στην ακαδημία. Μιλάω με τον Βασίλη (Παγώνη), ίσως και καθημερινά. Ο ρόλος μου εμένα είναι συμβουλευτικός. Δεν ξέρω για το μέλλον αν θα τον αναλάβω, εξαρτάται από τον μικρό. Το πιο σημαντικό είναι τώρα να έχει μια καλή εξέλιξη, να βρουν τον καλύτερο τόπο για να την έχει. Και μακάρι να πετύχει ο μικρός, ακόμα και να μην είμαι εγώ εκεί. Πάντα θα νιώθω ότι τον μικρό τον βοήθησα όσο μπορούσα. Και μακάρι να τον δούμε σε τελικό Grand Slam και να μπορούμε να πούμε ότι ήμασταν ένα μικρό μέρος της ζωής του, της καριέρας του».
Για τον Παγδατή, η προστασία του παιδιού είναι αδιαπραγμάτευτη: «Θέλουμε να πάει εξωτερικό, να δουλέψει, να φύγει από τα social media, τον κόσμο. Πρέπει να τον προστατεύσουμε, είναι ακόμα πολύ μικρός. Eίναι πολύ ώριμος, αλλά σε αυτή την ηλικία μπορεί να πεις κάτι και να το μετανιώσεις μετά. Θα το χρησιμοποιήσουν, υπάρχει κακός κόσμος. Ειδικά όταν δεν είσαι στα καλά σου, ο κόσμος με το παραμικρό θα σε πουλήσει. Πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι ένα νεαρό παιδί που έχει ένα όνειρο και τα δίνει όλα γι’ αυτό το όνειρο».
«Να βγάλει η Ελλάδα Grand Slam winner»
Αν και είναι ακόμα πολύ μικρός, ο Μάρκος δείχνει σίγουρος ότι ο Ράφα θα δικαιώσει τις προσδοκίες… «Εγώ πιστεύω ότι μπορεί να τα καταφέρει και δεν είναι το ταλέντο του. Είναι η νοοτροπία του, η δουλειά του, το μυαλό του. Είναι ο τρόπος που βλέπει την μπάλα, πόσο το θέλει. Και για να φτάσει εδώ δουλέψαμε στο μυαλό, δουλέψαμε το mentality και ανταποκρίνεται πάρα πολύ καλά. Και έχει φτάσει εκεί που θέλαμε με τον πατέρα του και την μητέρα του να φτάσει. Να έχει αυτό το mentality, αλλά από την άλλη να είναι και ευχαριστημένος. Να είναι παιδί. Και για μένα είναι πολύ σημαντικό και για τους γονείς του. Ξέρω και την Ελένη και τον Βασίλη και αυτό θέλουν. Θέλουν το παιδί τους να είναι ευχαριστημένο πάνω απ’ όλα».
Μπορούμε, δηλαδή, να ελπίζουμε ότι η Ελλάδα θα βγάλει έναν ακόμα μεγάλο τενίστα; «Ελπίζω να βγάλει έναν Grand Slam winner. Όχι να ξαναβγάλει έναν που πήγε απλά τελικό».
Πηγή: sdna.gr
