Ο προπονητής της ΑΕΚ και της Εθνικής Ομάδας των Ανδρών, Χριστόφορος Λειβαδιώτης, ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Zone Press» που παρουσιάζεται στον AlfaSports TV με την συνεργασία της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, στην οποία συζήτησε για την πορεία της φετινής ΑΕΚ, το αήττητο που τρέχει η ομάδα του, την συνέχεια στο πρωτάθλημα, αλλά και τον διπλό του ρόλο.
Για το κλειδί της σταθερότητας της ΑΕΚ:
Νομίζω ότι η σταθερότητα της ομάδας δεν ξεκινά από τη φετινή χρονιά. Όλα ξεκινούν από τη διοίκηση, από τον ιδιοκτήτη της ομάδας τον Ανδρέα Λευκαρίτη, τον πρόεδρο τον Βασίλη Σελλά, οι οποίοι είναι διαχρονικά εκεί στην ομάδα. Και από τη στιγμή που εμπιστεύτηκαν εμέναν σε ένα μακροχρόνιο πλάνο μπορούμε να βάζουμε μακροχρόνιους στόχους. Γι αυτό βλέπουμε ότι και στην ομάδα διατηρούμε ένα βασικό κορμό κάθε χρόνο και με ξένους καλαθοσφαιριστές που είναι πολύ σημαντικό. Οπότε αντιλαμβάνεσαι υπάρχει μια συνέχεια και εκεί νομίζω ότι είναι το κλειδί γιατί η ομάδα παρουσιάζει μια σταθερή εικόνα.
Για το αήττητο:
Το ότι είμαστε αήττητοι τη φετινή χρονιά και το ότι και την περσινή χρονιά σχεδόν τερματίσαμε το πρωτάθλημα με μία μόνο ήττα είναι και λίγο σχετικό. Θα μπορούσαν να χαθούν κάποια παιχνίδια, κάποια παιχνίδια κρίθηκαν στο τέλος. Στο τέλος ξέρεις πως μπορείς να κερδίσεις μπορείς και να χάσεις. Αλλά σίγουρα το σημαντικό για μας ότι έχουμε μια νοοτροπία νικητή στην ομάδα, την έχουμε χτίσει, υπάρχει μια κουλτούρα και όποιος εντάσσεται μέσα στην ομάδα βάζει τον εαυτό του και το εγώ του κάτω από την ομάδα. Νομίζω ότι αυτά είναι πολύ σημαντικά στοιχεία για να μπορείς να έχεις διάρκεια και επιτυχίες.
Για το αν έπρεπε να περιγράψει τη φετινή ΑΕΚ με μια φράση, ποια θα ήταν:
Η λέξη που περιγράφει την ΑΕΚ είναι η «ανθεκτικότητα» θα έλεγα. Η ομάδα να είναι ανθεκτική. Ανθεκτικότητα σημαίνει για εμάς αυτό που λέμε μέσα στην ομάδα ανεξάρτητα από τις δυσκολίες. Πολλές φορές μπορεί να είναι τραυματισμοί κάποιες άλλες φορές μπορεί να είναι η δυσκολία όταν παίζαμε σε διπλό ταμπλό στην Ευρώπη. Ανθεκτικότητα επίσης είναι να συνεχίζεις να βρίσκεις κίνητρο. Παρά τα μεγάλα σερί νικών που έχουμε, να μην εφησυχαζόμαστε και να βρίσκουμε τρόπους να κερδίζουμε τα παιχνίδια και να μπορούμε να ξεπερνούμε τον εαυτό μας. Προσωπικά να σου πω ότι είναι πιο δύσκολη πρόκληση που είχα μέχρι τώρα. Όπως σου έχω πει η ομάδα είναι σχεδόν ήδη από πέρσι μικρές προσθαφαιρέσεις. Όλοι λένε ότι αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα και είναι αλήθεια. Είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα και ευλογία για έναν προπονητή. Όμως όταν έχεις τόσες πολλές συνεχόμενες νίκες, πραγματικά είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπορείς να κρατάς τους παίκτες σου σε μια εγρήγορση και να προσπαθούν να ξεπερνούν τα όριά τους. Είμαστε τυχεροί όμως. Έχουμε επιλέξει έναν γκρουπ παιχτών που είναι πολύ καλοί χαρακτήρες, παίζουν για την ομάδα και νομίζω ότι σε έναν μεγάλο βαθμό το έχουμε καταφέρει, παρά το ότι είναι φυσιολογικό η ομάδα να κάνει και την κοιλιά της τώρα που είναι μέσα στα μέτρα μιας σεζόν.
Για το τελευταίο παιχνίδι κόντρα στον Διγενή:
Δεν μπορώ να πω ότι με ικανοποίησε ιδιαίτερα το τελευταίο παιχνίδι. Κάναμε μια από τις χειρότερες μας εμφανίσεις. Το νιώθω ότι η ομάδα αυτή περίοδο κάνει μια κοιλιά και από τις προπονήσεις. Είναι και κάπως μέσα στο πρόγραμμα αυτό, γιατί από τον Σεπτέμβριο που ξεκινήσαμε, φορμάραμε νωρίς την ομάδα λόγω της Ευρώπης. Νομίζω ότι παίξαμε έναν πολύ καλό μπάσκετ σε πολύ ψηλά στάνταρτ και σίγουρα σε αυτό βοήθησε και ο ανταγωνισμός της Ευρώπης. Μας κράτησε μέχρι τον Δεκέμβριο. Είναι φυσιολογικό όμως όταν έχεις έτσι έναν πολύ καλό πρώτο τετράμηνο η ομάδα να κάνει μια κοιλιά αγωνιστικά για να μπορέσει να ξαναφορτσάρει στο τέλος που θα κριθούν και οι τίτλοι. Θα ήταν αφύσικο να παίζαμε έτσι οκτώ μήνες σταθερά στο ίδιο επίπεδο. Εντάξει το σημαντικό είναι ότι καταφέραμε να κερδίσουμε το παιχνίδι, και συνεχίζουμε.
Για το ρόστερ και το γεγονός πώς βγαίνουν διαφορετικοί πρωταγωνιστές:
Όταν ανάλαβα την ΑΕΚ θεώρησα ότι για να μπορούσαμε να χτυπούσαμε τον Κεραυνό τα πρώτα ένα-δύο χρόνια με βάση το ρόστερ που είχαμε και τους Κύπριους που είχαμε, χρειαζόμασταν ξένους οι οποίοι θα ήταν πολύ επιβλητικοί μέσα στο γήπεδο. Έτσι είχαμε τον Brown και τον Hollingsworth, οι οποίοι ήταν δύο παίχτες που πραγματικά αλλάξαν άρδην τα δεδομένα και καταφέραμε να πάρουμε το double, όντως ως outsider όπως ήμασταν μέσα στη χρονιά. Συνεχίσαμε με την ίδια λογική και την επόμενη χρονιά, δεν τα καταφέραμε και μετά είπαμε ότι θέλαμε να αλλάξουμε λίγο τον τρόπο παιχνιδιού μας, δηλαδή να φέρουμε στην ομάδα πιο φρέσκα παιδιά και Κύπριους παίχτες. Φέραμε αρκετούς Κύπριους παίχτες, πολύ καλούς όπως ο Βάρσος, ο Γιανναράς, ο Σιμιτζής και τα νέα παιδιά που εντάξαμε. Και ξένους οι οποίοι μπορούν να παίξουν ένα ομαδικό μπάσκετ. Σίγουρα ο Hollingsworth είναι ένας παίκτης ο οποίος μπορεί να κάνει τη διαφορά, αλλά και αυτός μπήκε σε μια λογική τα τελευταία δύο χρόνια της ομάδας και μέσα από την ομάδα να βρίσκεται το σκοράρισμά του.
Για το πού πιστεύει πώς πρέπει να βελτιωθεί η ΑΕΚ ώστε να μείνει στο ίδιο επίπεδο μέχρι το τέλος.
Νομίζω το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να υπάρχει υγεία. Ναι μεν έχουμε ένα βαθύ ρόστερ αλλά ο κάθε παίχτης είναι κομβικός για να πάμε μέχρι το τέλος και να πάρουμε το προβάδισμα. Προφανώς και μπορούμε να καλύψουμε τον οποιοδήποτε παίχτη σε ένα παιχνίδι και να μην φτάνει τόσο πολύ το κενό του, αλλά όταν πας να παίξεις σε μια σειρά, αν έχεις απουσίες, εκεί είναι διαφορετικό. Άρα το πρώτο που χρειάζεται είναι υγεία και να βρίσκουμε κίνητρα στην καθημερινότητα μας να προσπαθούμε να ξεπερνούμε τον εαυτό μας. Κάποιες φορές όπως έχω πει δεν είναι εύκολο. Πολλές φορές λέμε ότι και μία ήττα μπορεί να σου φέρει πολλά οφέλη για τη συνεχεία. Προφανώς δεν θέλουμε να χάσουμε για να πάθουμε.
Για την απαιτητική συνέχεια.
Ναι, σίγουρα είναι απαιτητική. Αυτό που λέμε και στα παιδιά ότι έχει περάσει το ένα τρίτο του πρωταθλήματος. Τώρα μπαίνουμε στο δεύτερο τρίτο και το πιο σημαντικό είναι το τελευταίο τρίτο του πρωταθλήματος, όμως δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε την πολύ καλή παρουσία που είχαμε το πρώτο τετράμηνο όχι μόνο στην Κύπρο αλλά θα έλεγα και στην Ευρώπη. Καταφέραμε σε έναν πολύ απαιτητικό όμιλο να κάνουμε τρεις νίκες, Βλέπουμε τις ομάδες που πέρασαν και οριακά, δεν περάσαμε εμείς, τι κάνουν τώρα στους ομίλους, δηλαδή η Πετκίμ που θεωρούνταν μια τεράστια νίκη για τον Κυπριακό Μπάσκετ και για την ΑΕΚ που την κερδίσαμε, κερδίσανε 20 πόντους μέσα στο Περιστέρι προχθές.
Για την δήλωση Αντρέα Λευκαρίτη για τον κόσμο της ομάδας.
Ο κόσμος της ΑΕΚ είναι λίγο περίεργος θα έλεγα. Το βλέπω αυτό και στο ποδόσφαιρο. Δεν είναι μόνο στο μπάσκετ. Στο ποδόσφαιρο έχει δημιουργηθεί μια ομάδα που τα τελευταία πολλά χρόνια χωρίς να έχει τον μπάτζετ που έχουν οι άλλες ομάδες, είναι εκεί και πρωταγωνιστεί. Μπορεί να μην κερδίζει πρωταθλήματα αλλά είναι κοντά, κερδίζει κύπελλα, παίζει Ευρώπη. Θα μπορούσε ο κόσμος να αγκαλιάσει περισσότερο την προσπάθεια. Αλλά όσον αφορά το δικό μας το κομμάτι, το μπάσκετ, δυστυχώς υπάρχει ένας κορεσμός. Η ομάδα τα τελευταία πάρα πολλά χρόνια είναι στους τελικούς πρωταγωνιστεί, κερδίζει τίτλους και ξέρει ο κόσμος ότι η ομάδα θα είναι εκεί στο τέλος. Γιατί βλέπουμε πάντα στο τέλος στο κύπελο, στα μεγάλα παιχνίδια, ο κόσμος αγκαλιάζει την προσπάθεια και σπρώχνει την ομάδα. Φαίνεται ότι είναι πολύ δύσκολο όχι μόνο για τον κόσμο της ΑΕΚ να πειστεί ότι πρέπει να αγκαλιάζει και την regular season του πρωταθλήματος. Είναι όμως πολλοί οι λόγοι και θα χρειαστούμε μία ολόκληρη εκπομπή για να τους αναλύσουμε…
Για τον διπλό του ρόλο σε ΑΕΚ και Εθνική ομάδα.
Αυτός ο ρόλος έχει πολλές πλεονεκτήματα, αλλά έχει και μειονεκτήματα. Προφανώς όταν αποφάσισα να αναλάβω την Εθνική, ήταν αλλιώς τα πράγματα, αφού εκείνη την περίοδο βρισκόμουν στο Ισραήλ, δεν ήμουν στην ΑΕΚ. Δεν είχα στο μυαλό μου ότι θα είμαι προπονητής της ΑΕΚ και να έχω και την Εθνική Ομάδα. Όμως αφού ήρθαν έτσι τα πράγματα, τώρα στην πορεία βλέπω ότι υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα, όπως ότι έχω προπονήσει σχεδόν όλους τους παίκτες της και κάποιους από αυτούς για πολλά χρόνια. Υπάρχουν πολλοί παίχτες από τον Κεραυνό, με τους οποίους δουλέψαμε μαζί για έξι χρόνια. Τους ξέρω, ξέρω τα δυνατά τους σημεία, τις αδυναμίες τους, ξέρουν τις ιδιοτροπίες μου, τη φιλοσοφία μου. Άλλοι τόσοι είναι στην ΑΕΚ που είμαι τώρα. Οπότε δεν είναι άγνωστοι για μένα όπως δεν είμαι και εγώ ούτε άγνωστος για αυτούς. Αυτό είναι πολύ θετικό και από τις δύο πλευρές. Τώρα από την άλλη είναι πολύ φυσιολογικό από τη στιγμή που προπονείς μια ομάδα που διεκδικεί τους τίτλους, κάποιες φορές να δημιουργούνται κάποιες μικροσυγκρούσεις. Είναι φυσιολογικός αλλά αυτό πλέον είναι κάτι που γίνεται σε όλο τον κόσμο. Βλέπουμε στην Ευρωλίγκα τώρα που είναι του πιο ψηλό επίπεδο προπονητές να έχουν και ομάδες να έχουν και εθνικές ομάδες. Είναι κάτι το οποίο επιτρέπεται, οπότε προσπαθώ να το διαχειριστώ και θεωρώ ότι μέχρι στιγμής πάει πολύ καλά αυτό το πράγμα, αφού έχουμε άριστες σχέσεις μεταξύ μας παρά την αντιπαλότητά μας στα παιχνίδια.
