«Το ξένο είναι πιο γλυκό», λέει η παροιμία και εκείνοι που την έβγαλαν κάτι θα ήξεραν. Έλα, όμως, που δεν ισχύει πάντα… Πάρτε παράδειγμα τους ξένους διαιτητές που φέρνει ο Αντόνιο Νταμάτο για να διευθύνουν σημαντικούς αγώνες του πρωταθλήματος.
Οι πλείστοι όχι μόνο δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες αλλά κάνουν όλους όσοι ασχολούνται με την μπάλα να νοσταλγούν τους δικούς μας! Για τέτοιο χάλι μιλάμε. Συν τοις άλλοις με τις επιλογές του Ιταλού καταργείται και η θεωρία της ΚΟΠ όσον αφορά στην κάθοδο ξένων. Οι οποίοι, υποτίθεται, έρχονται για να μαθαίνουν και οι δικοί μας ούτως ώστε να βελτιωθούν.
Συγγνώμη, κύριοι, αλλά να μας λείπει το βύσσινο. Το επισημαίνω επειδή με κάποιους ξένους που σφυρίζουν στα κυπριακά γήπεδα όχι μόνο δεν μορφώνονται οι διαιτητές μας αλλά… παραμορφώνονται.
Χώρια που έχουν και άλλοθι για να διαμαρτύρονται δικαιολογημένα λόγω της γενικής εικόνας που δείχνουν οι ξένοι διαιτητές. Τα πολλά και σοβαρά λάθη των ξένων δημιουργούν την εντύπωση πως οι δικοί μας διαιτητές είναι ξεφτέρια μπροστά τους. Και δεν κάνω πλάκα.
Κάτι τελευταίο για όλα ανεξαιρέτως τα «κοράκια», εντός και εκτός συνόρων. Με τη φόρα που πήραν ορισμένοι θα ξεφτιλίσουν και το VAR. Ένα βασικό «εργαλείο» για να περιορίζονται τα διαιτητικά λάθη χρησιμοποιείται με τρόπο που σε ουκ ολίγες περιπτώσεις επιτυγχάνει ακριβώς το αντίθετο. Όχι μόνο τα αυξάνει αλλά και είναι πιο χοντρά, αφού ο κόσμος έχει μάτια και βλέπει.
Υ.Γ.: Ξέρω πως δεν καίγεται καρφί στους καθ’ ύλην αρμόδιους, όμως κάποια πράγματα πρέπει να επισημαίνονται για να μην νομίζουν πως τρώμε κουτόχορτο.
Γιώργος Χατζηαντώνης
