Κατά την παρουσία του Χένινγκ Μπεργκ στο κυπριακό ποδόσφαιρο το αποδόθηκαν κατά καιρούς πολλά επίθετα, σε σχέση με τον τρόπο που προσεγγίζει τη δουλειά του. Χαρακτηρίστηκε, μεταξύ άλλων, ως «ξεροκέφαλος», «εμμονικός», ενώ κάποιοι είπαν πως είναι ψυχρός και απόμακρος με τους ποδοσφαιριστές, επικαλούμενοι τη σκανδιναβική του καταγωγή.
Ο Νορβηγός, φυσικά, δεν «μασά» με τέτοιου τύπου μικρότητες από τους θερμόαιμους Κύπριους, που τα ρίχνουμε όλα στο σορολόπ. Ο άνθρωπος είναι επαγγελματίας προπονητής, όχι ένας τουρίστας μετ’ απολαβών στο νησί μας. Και κάνει τόσο καλά και σωστά τη δουλειά του σε σημείο που παραξηγήθηκε από τους «κουτουρατζήδες».
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως στην Κύπρο φίλαθλος ίσον προπονητής… Της κερκίδας, βέβαια, όμως θεωρεί πως έχει άποψη για τα πάντα που αφορούν στην ομάδα του και θέλει να λαμβάνεται υπόψιν.
Το φαινόμενο εξηγεί και τους χαρακτηρισμούς που αποδόθηκαν στον κ. Μπεργκ για τον τρόπο που ενεργεί στις μεταγραφές, για τις αλλαγές στα παιχνίδια, την ώρα που τις κάνει και ό,τι άλλο καπνίσει του καθενός.
Όσο για τα περί ψυχρότητας τα σχόλια είναι αχρείαστα, καθότι αφορούν έναν άνθρωπο τον οποίο ουδείς από εκείνους που έβγαλαν το συγκεκριμένο συμπέρασμα δεν τον ζει από κοντά.
Και γιατί, παρακαλώ, είναι απόμακρος με τους παίκτες; Μήπως επειδή δεν πάει παρέα μαζί τους για μπύρες ή για πιλότα και τάβλι; Σόρι, φιλαράκια, αλλά προπονητής είναι, όχι «κολλητός» τους. Και ναι, οφείλει να κρατά αποστάσεις ούτως ώστε να τυγχάνει σεβασμού.
Εκ των πραγμάτων, πάντως, φαίνεται πως χαίρει εκτίμησης από τους παίκτες του, επειδή είναι δίκαιος με όλους. Είναι, όμως και τρελός άμα τελειώσει η δουλειά. Τόσο που τους μπουγελώνει με σαμπάνιες!
Γιώργος Χατζηαντώνης
