Η φετινή χρονιά για την ΑΕΛ ευθύς εξ αρχής ήταν δύσκολη. Τα ότι άλλαξαν τα πάντα από τη μία μέρα στην άλλη σίγουρα θα άφηνε αποτύπωμα. Η νέα διοίκηση έθεσε ψηλά τον πήχη και καλά έκανε, γνωρίζοντας τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες. Κατάφερε να στελεχώσει μία ομάδα με χίλια ζόρια ευελπιστώντας ότι θα μπορούσε να ήταν ανταγωνιστική. Εκ των πραγμάτων όμως όλα είναι διαφορετικά. Η ομάδα σε κρίσιμα παιχνίδια δείχνει πάρα πολλές αδυναμίες, οι οποίες οφείλονται κυρίως στο υλικό που διαθέτει. Όταν αναγκαστικά κάποιοι παίκτες που δεν πρόσφεραν την περσινή κακή σεζόν έπρεπε να παραμείνουν για οικονομικούς λόγους, τότε η μοίρα της ΑΕΛ ήταν καταγεγραμμένη. Είναι αλήθεια ότι το έμψυχο υλικό υστερεί κατά πολύ σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες που πρωταγωνιστούν. Είναι αδύνατος ο ανταγωνισμός και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στα παιχνίδια ντέρμπι κατάφερε να πάρει μόνο ένα βαθμό απέναντι στην Ομόνοια. Από εκεί και πέρα μόνο ήττες και μάλιστα δεχόμενη αρκετά τέρματα.
Το ζήτημα για την ΑΕΛ από εδώ και πέρα είναι πώς θα καταφέρει να διορθώσει τα κακώς έχοντα. Ο προπονητής Τόνι Κόσκελα προσπαθεί καθημερινά να βρει λύσεις, αλλά με τους παίκτες που έχει στη διάθεσή του δυσκολεύεται πραγματικά. Ευελπιστεί όμως ότι τον Ιανουάριο θα μπορέσουν να γίνουν μεταγραφές, γιατί φαίνεται ότι στην ΑΕΛ θα επιβληθεί εμπάργκο μεταγραφών αφού εκκρεμούν υποθέσεις από την περσινή χρονιά. Το ένα πρόβλημα αναδύεται μετά το άλλο. Σε όλο αυτό το σκηνικό ευτυχώς υπάρχει και το οργανωμένο σύνολο των φιλάθλων που στέκεται βράχος δίπλα από την ομάδα.
