Η βαριά ήττα με 3-0 από τον Άρη στο «Άλφα Μέγα» αποτέλεσε ένα απότομο προσγειωτικό σοκ για τον Απόλλωνα, διακόπτοντας ένα εντυπωσιακό αήττητο σερί 17 αγώνων (13 νίκες, 4 ισοπαλίες). Ωστόσο, στο στρατόπεδο των «γαλανόλευκων» η λέξη μοιρολατρία δεν υπάρχει. Το μήνυμα που βγαίνει από τα αποδυτήρια είναι σαφές: το παιχνίδι με την «ελαφρά ταξιαρχία» ήταν ένα σκληρό αλλά απαραίτητο μάθημα πνευματικής ετοιμότητας.
Ο Ερνάν Λοσάδα, με τον γνωστό του ρεαλισμό, επέλεξε την οδό της ειλικρίνειας. Παραδέχθηκε την ανωτερότητα του αντιπάλου και την υστέρηση της δικής του ομάδας, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα στους παίκτες του: τίποτα δεν είναι δεδομένο. Η άρνησή του να εστιάσει στο Κύπελλο αμέσως μετά την ήττα ήταν μια κίνηση τακτικής, ώστε να υποχρεώσει τους ποδοσφαιριστές του να κοιτάξουν κατάματα τα λάθη τους πριν από το κρίσιμο ραντεβού της Τετάρτης.
Το μεγαλύτερο κέρδος της επόμενης μέρας είναι η συγκλονιστική στάση του κόσμου. Το χειροκρότημα των οπαδών μετά το 3-0 δεν ήταν απλώς μια κίνηση ευγένειας, αλλά μια δήλωση εμπιστοσύνης στο έργο του Λοσάδα. Αυτή η συσπείρωση μετατρέπει το «Άλφα Μέγα» σε ένα πραγματικό «καμίνι» ενόψει του πρώτου ημιτελικού κόντρα στον ΑΠΟΕΛ.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, το οπλοστάσιο γεμίζει ξανά. Οι επιστροφές των Ροντρίγκες, Γκασπάρ, Λιούμπιτς και Μπράουν προσδίδουν το βάθος που έλειψε, ενώ οι Βεϊσμπέκ, Γιούσεφ και Ντουοντού ανεβάζουν κατακόρυφα την ποιότητα μεσοεπιθετικά. Με την κατάσταση των Βούρου και Σπόλιαριτς να ξεκαθαρίζει, ο Απόλλων προετοιμάζεται για μια αναμέτρηση «δίχως αύριο». Για τους Λεμεσιανούς, το Κύπελλο είναι ο δρόμος για την επιτυχία και την Τετάρτη η «κακή παρένθεση» του πρωταθλήματος πρέπει να κλείσει οριστικά.
